ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΔΕΝ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ Η ΠΟΛΙΤΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΛΑΙΣΙΑ. Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΠΟΥ ΦΕΡΕΙ ΚΑΘΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ, ΤΟΥ ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΦΑΝΕΡΩΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ. Ο ΘΕΟΣ ΕΒΑΛΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΠΙΣΩ.
Σ' ΕΝΑΝ ΤΟΠΟ ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΟ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ, ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΠΛΟΥΣΙΟ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΥΛΙΚΑ ΑΓΑΘΑ, ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΞΙΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΜΑΣ.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πνευματικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πνευματικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 18 Αυγούστου 2015

Κβαντική συνειδητότητα από το μικροσκοπικό στο ανθρώπινο


Γράφει η Σάση Χότζογλου

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε κάποιες παράξενες κι αλλόκοτες μηχανές, που τις τροφοδοτείς με ψωμί, κρασί, ψάρι, χόρτα και σου παράγουν έναν κόσμο γεμάτο αναστεναγμούς, γέλιο και όνειρα.

Νίκος Καζαντζάκης


Ο άνθρωπος από την εποχή που άρχισε να έχει κάποια στοιχειώδη αντίληψη για τον εαυτό του και την θέση του μέσα στο σύμπαν, έψαχνε να βρει την σχέση που διέπει την συμβίωση με τους ομοίους του και με το περιβάλλον του. Η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας στις μέρες μας δίνει την δυνατότητα μιας χειροπιαστής απόδειξης πλέον ότι ο άνθρωπος επηρεάζει το περιβάλλον του μα και επηρεάζεται από αυτό. Και η σύγχρονη εποχή αποτελεί ιστορική καμπή στην δομή και την λειτουργία της ανθρώπινης σκέψης και συμπεριφοράς.

Η επιστήμη, με την εξελικτική της πορεία, έφτασε στο σημείο της απόδειξης του αλληλοσυσχετισμού και της αλληλεπίδρασης των πάντων μέσα στο σύμπαν. Αυτό αποτέλεσε ένα μεγάλο βήμα των ερευνητών, γιατί προς αυτή την κατεύθυνση εξηγούνται πολλά φαινόμενα και δίνονται απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα, τα οποία μέχρι στιγμής θεωρούνταν θέματα της φιλοσοφίας ή της λεγόμενης «μεταφυσικής». Και αυτό το βήμα είναι πολύ παρήγορο για την πνευματική πορεία της ανθρωπότητας.

Η περίοδος πριν τον Αϊνστάιν χαρακτηρίστηκε από μια μονοδιάστατα «μηχανιστική» αντιμετώπιση κάθε μορφής ύλης. Και η κλασική μηχανική του Νεύτωνα προσέφερε άφθονη υποστήριξη στην ντετερμινιστική άποψη για τον κόσμο, μέσα από την οποία περιγραφόταν μια εικόνα που άφηνε ελάχιστα περιθώρια ελευθερίας ανθρώπινη συνείδηση. Από τις αρχές όμως του περασμένου αιώνα παρατηρήθηκε μια μεγάλη αλλαγή στο χώρο της φυσικής, μια αλλαγή που εξακολουθεί να αναπτύσσεται στις σύγχρονες θεωρίες περί ύλης και ενέργειας. Και στη νέα χιλιετία, οι άνθρωποι απελευθερωμένοι από τις παλιές προκαταλήψεις αυτού του μοντέλου που ευτέλιζε συναισθήματα, διαίσθηση και φαντασία, αναζητούν, πλέον, άλλα επίπεδα γνώσης.

Η Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν αλλάζει όλη την εικόνα του κόσμου. Ενώνει τον χώρο με τον χρόνο σε κάτι ενιαίο, τον 4-διάστατο χωροχρόνο και κατόπιν εισάγει το Ενοποιημένο πεδίο που ενοποιεί τον χώρο, τον χρόνο, την ύλη και την ενέργεια. Η ύλη επίσης, είτε σαν σωματίδια είτε σαν πεδία(ενέργεια), γίνεται ιδιότητα του καμπύλου χωροχρόνου και έτσι, ο κόσμος αποκτά μια ενότητα. Ο δε χωροχρόνος και η ύλη-ενέργεια, έγινε γνωστό πως, άρχισαν να υπάρχουν με το big-bang-την μεγάλη έκρηξη, πριν από 15 περίπου δισεκατομμύρια χρόνια, και από τότε ο χώρος διαρκώς διαστέλλεται.

Κάνοντας ένα παραλληλισμό, θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο και για τη γνώση μας, της οποίας τα όρια -τα τελευταία χρόνια- άρχισαν ¨διαστέλλονται¨ και αυτά, για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα την εικόνα του κόσμου στον οποίο υπάρχουμε. Ζούμε σε ένα διαρκώς συντελούμενο θαύμα, που η Φυσική απλώς περιγράφει αλλά αδυνατεί να εξηγήσει πλήρως. Η επιστημονική γνώση γίνεται πλέον ένα είδος θαυμαστής προφητείας. Μα το βάθος του ωκεανού παραμένει ακόμη απρόσιτο, γιατί η φύση έχει “μεγάλο βάθος” κι είναι αρκετά πολύπλοκη μέσα στην απλότητά της!

Το κάλεσμα της αφύπνισης

Παρ’ όλο που το θαύμα της ζωής συντελείται συνεχώς μπροστά μας, αρκετοί άνθρωποι δρουν ακόμη σα μηχανές, χωρίς να καταλαβαίνουν τι κάνουν. Και στις μηχανές δεν υπάρχει χώρος για συνειδητή εμπειρία. Άνθρωπος δε χωρίς αφυπνισμένο πνεύμα γίνεται ένα ον επικίνδυνο για τον εαυτό του αλλά και για τους άλλους. Και αυτό το βλέπουμε σήμερα, μιας και πάνω στη γη τα δύο τρίτα περίπου του κόσμου ζουν σε συνθήκες υπανθρώπινες, πείνας, δίψας, πολέμου, φτώχειας, χωρίς αυτό να απασχολεί τους υπόλοιπους.

Ακόμη και στις προοδευμένες χώρες πολλά εκατομμύρια ανθρώπων ζουν μέσα σε χαρτοκούτια ή κάτω από γέφυρες ή μέσα στον υπόγειο σιδηρόδρομο. Αυτό είναι ένα σημάδι για το πόσο λίγο έχουμε προοδεύσει ως ανθρώπινη κοινωνία και ως αφυπνισμένα όντα. Εάν όμως αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε ότι πράγματι υπάρχει κάποιο κενό στη σχέση μας με τον κόσμο, τότε έχουμε κάνει βήματα στο να αποκτήσουμε μια γνώση που δεν διατυπώνεται με λόγια. Έχουμε αλλάξει σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο!

«Αυτός ο άλλος τρόπος σκέψης που θα μας βοηθήσει να αλλάξουμε και καταδεικνύεται μέσα από την κβαντομηχανική, λέει πως ο κόσμος δεν είναι μια καλοκουρδισμένη μηχανή, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που εκτείνεται μέσα στο χώρο και τον χρόνο. «Έτσι, από μια πολύ βασική άποψη που έχει να κάνει με κανόνες και ηθική, ό,τι σκέφτομαι, επηρεάζει τον κόσμο. Και αυτό αποτελεί πραγματικά το κλειδί του, γιατί η αλλαγή της κοσμοθεώρησης είναι σημαντική», γράφει ο Dean Radin(Ph.D), επιστήμονας στο Ίδρυμα Νοητικών Επιστημών στο βιβλίο Τι στο μπιιιπ ξέρουμε. Στο ίδιο βιβλίο ο θεολόγος Miceal Ledwith(L., L.,D.D.)προσθέτει πως: «Το θέμα είναι ότι βρισκόμαστε εδώ για να κάνουμε κάτι με τους εαυτούς μας. Είμαστε εδώ για να εξερευνήσουμε τα πλήρη όρια της δημιουργίας˙ είμαστε εδώ για να καταστήσουμε το άγνωστο γνωστό»!

Από την ύπαρξη, λοιπόν, ενός Κρίσιμου Πλήθους ανθρώπων που βιώνουν τη ζωή τους ως ένα περιπετειώδες ταξίδι -στο οποίο οδηγούμαστε όλοι μας προς τα εμπρός μέσα από νέες και μυστηριώδεις ανακαλύψεις- ξεκίνησε ένα είδος αφύπνισης. Αυτή η αφύπνιση αντιπροσωπεύει τη δημιουργία μιας νέας πληρέστερης κοσμοθεωρίας, η οποία αντικαθιστά την μέχρι πρότινος ενασχόλησή μας με την εξασφάλιση ανέσεων. Έτσι, οι νέες αντιλήψεις της φυσικής άρχισαν να προκαλούν μια εκ θεμελίων μεταβολή στην άποψή μας για τον κόσμο, μιας και η μηχανιστική ερμηνεία του κόσμου εγκαταλείφθηκε, για να υιοθετηθεί η ολιστική και οικολογική άποψη. Άποψη, που έχει διατυπωθεί ήδη από τους μυστικιστές όλων των εποχών και όλων των παραδόσεων! Και όπως γράφει γνωστός φυσικός ο Τζ. Ρ. Οπενχάιμερ στην Επιστήμη και Κοινή Κατανόηση «οι γενικές ιδέες για την ανθρώπινη κατανόηση, που απεικονίζονται στις ανακαλύψεις της ατομικής φυσικής, δεν είναι από φύση τους άγνωστες, ανήκουστες ή νέες. Ακόμη και στο δικό μας πολιτισμό έχουν μια ιστορία, ενώ στη βουδιστική και ινδουιστική σκέψη κατέχουν αξιοσημείωτη και κεντρική θέση. Σε τέτοιες ιδέες θα βρούμε εξηγήσεις, ενθάρρυνση και διύλιση της παλιάς σοφίας».

Η μεταβολή αυτή προς έναν άλλο τρόπο σκέψης δεν έγινε καθόλου εύκολα στην επιστημονική κοινότητα, εξαιτίας του ότι αρκετοί επιστήμονες δεν αποδέχονταν αυτή την νέα άποψη του φυσικού κόσμου. Η διερεύνηση, όμως, του ατομικού και υποατομικού κόσμου τους έφερε σε επαφή με μια παράξενη και απρόσμενη πραγματικότητα, κάτω από την πίεση της οποίας υποχρεώθηκαν επίπονα να συνειδητοποιήσουν, ότι οι βασικές αρχές τους και ο τρόπος της σκέψης τους, δεν διέθεταν την ικανότητα να περιγράψουν τον κόσμο μέσα στον οποίο ζούμε, και για αρκετά χρόνια υπήρξε μεγάλη κρίση στους πανεπιστημιακούς κύκλους. Μάλλον, είχε έρθει ο καιρός να αμφισβητήσουν το παλιό μοντέλο μέσα από το οποίο εξηγούσαν την ύπαρξη της ζωής.


Οι καρποί της αμφισβήτησης

Από τελευταίες δεκαετίες, όμως, του περασμένου αιώνα οι προσπάθειες των ερευνητών -απ’ όλες πανεπιστημιακές κατευθύνσεις- ανταμείφθηκαν με μια βαθύτερη γνώση της φύσης της ύλης, της σχέσης της με τον ανθρώπινο νου και το σύμπαν. Και η αναθεώρηση έδωσε τους καρπούς της! Σήμερα, όλα δείχνουν ότι το μέλλον ανήκει σε μια νέα εικόνα του τρόπου που εκφράζεται η ζωή. Και όπως λέει ο μυθολόγος οραματιστής Τζόζεφ Κάμπελ: «Το να αφήνεις τον οριοθετημένο κόσμο μέσα στον οποίο μεγάλωσες…να προχωρείς πέρα από όσα γνωρίζουν οι άνθρωποι…σε τομείς υπέρβασης… μετά να βρίσκεις αυτό που λείπει και επιστρέφεις με αυτό το δώρο, αυτό είναι το πνεύμα της μεγάλης ανθρώπινης περιπέτειας που λέγεται Ζωή.»!

Η «επιστροφή με το δώρο», ως μια άλλη έκφραση της εξέλιξης της ζωής, μας δίνεται από τον κόσμο της σύγχρονης φυσικής, όχι μόνο για χρήση στα μεταπτυχιακά και στις έδρες των πανεπιστημίων, αλλά και για την αλλαγή της ανθρώπινης συμπεριφοράς μέσα στην καθημερινότητα. Γιατί, δεν αρκεί μόνο ο εντοπισμός του νοήματος επάνω στο “τι είναι σύγχρονη φυσική και τι κάνουν τα κβάντα” στα πειράματα και τις αίθουσες διδασκαλίας. Επιβάλλεται η μετουσίωση του νοήματος αυτού στην καθημερινή πραγματικότητα. Καλούμαστε όλοι μας να αναπτύξουμε τα δώρα της πνευματικότητάς μας και να μάθουμε πως γινόμαστε αποτελεσματικοί δημιουργοί.«Αν δε αλλάξουμε κατεύθυνση, θα καταλήξουμε ακριβώς εκεί όπου κατευθυνόμαστε» λέει μια κινέζικη παροιμία, και δίνει το πρόσταγμα για σύμπλευση με τα σημάδια των καιρών.

Η ευρύτερη συνειδητοποίηση της ζωής και η με κάθε μέσο ενίσχυση της νέας διανοητικής στροφής συνθέτουν σήμερα το καθήκον κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου, γιατί, το σύνολο της κοινωνίας μας υφίσταται κι αυτό μια ανάλογη κρίση με αυτή των επιστημόνων. Μπορούμε να παρατηρήσουμε καθημερινά τις εκδηλώσεις αυτής της κρίσης στα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης και στις εφημερίδες: Μεγάλη οικονομική κρίση, ανεργία, φτώχεια, ενεργειακή κρίση, έλλειψη κοινωνικής πρόνοιας, μόλυνση και άλλες περιβαλλοντολογικές καταστροφές, επικίνδυνη ανάπτυξη της βίας και της εγκληματικότητας και μέγα πλήθος ασθενειών.

Οι άνθρωποι της Δύσης άρχισαν να έρχονται, πλέον, σε επαφή με τις πραγματικές τους ανάγκες και την επιβίωσή τους, καθώς έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με το θηρίο του υπερκαταναλωτισμού και ωθούνται να βρουν νέους τρόπους για να δώσουν λύσεις στα προβλήματά τους, ώστε να αντιμετωπίσουν την παγκόσμια κατάρρευση παλιών αξιών. Βιώνουν τη ρευστότητα των γεγονότων γύρω τους παρ’ όλο που ορισμένα από αυτά είναι πλασματικά (όπως πχ. η τωρινή οικονομική κρίση), δεν αντέχουν όλο αυτό το βάρος, διαλύονται και αρρωσταίνουν. Ο πανικός και η ανασφάλεια ωθούν όλο και περισσότερους ανθρώπους να ορισθούνε σε νέες θέσεις και να αφυπνίσουν δυνάμεις που ήταν ναρκωμένες.

Αυτά τα φαινόμενα αντιπροσωπεύουν τα πολλαπλά πρόσωπα μιας μεγάλης κρίσης που φαίνεται πως είναι τελικά μια κρίση αντιλήψεων. Όπως κι η κρίση στον χώρο της φυσικής τον περασμένο αιώνα, έτσι και τώρα προσπαθούμε ακόμη να εφαρμόσουμε τις αρχές μιας ξεπερασμένης άποψης του κόσμου σε μια πραγματικότητα που είναι αδύνατον πλέον να γίνει κατανοητή στα πλαίσια αυτών των αρχών. Ίσως έφτασε ο καιρός πια, όπου και η επιστήμη καλείται να κάνει το άλμα της πλέον για τον άνθρωπο ολοκληρωτικά, και όχι για την επιστήμη την ίδια ή την κυριαρχία του πλανήτη!


Αλλαγή πλεύσης σημαίνει ¨νέος σκοπός¨

«Υπάρχει, ακόμη, μια ολοκληρωτική ασυνέπεια ανάμεσα στην άποψη του κόσμου της σύγχρονης φυσικής και στην εικόνα που προσφέρει η σύγχρονη κοινωνία. Οι δομές της σημερινής κοινωνίας είναι πλέον ξεπερασμένες και δεν αντανακλούν την αρμονική αλληλουχία που παρατηρούμε στη φύση. Πρέπει λοιπόν να αγωνιστούμε για την αποκατάσταση της δυναμικής αλληλουχίας και για να το πετύχουμε αυτό, χρειαζόμαστε μιαν εντελώς διαφορετική κοινωνική και οικονομική δομή και πρωτίστως, μια διαφορετική αντίληψη του εαυτού μας και του κόσμου γύρω μας» γράφει ο θεωρητικός φυσικός Fritjof Capra στην Κρίσιμη Καμπή και συνεχίζει λέγοντας «Αλλά, για να φτάσουμε εκεί είμαστε υποχρεωμένοι να περάσουμε από μια πολιτιστική επανάσταση, με το βαθύτερο νόημα της έννοιας. Η έκβαση αυτής της πολιτιστικής επανάστασης θα κρίνει και το αν θα καταφέρουμε να επιβιώσουμε σαν πολιτισμός.»

Μέχρι πρότινος είχαμε βολευτεί σ’ ένα χωριστικό μοντέλο του κόσμου, που φτιάξαμε για να εξυπηρετεί την ανθρώπινη ματαιοδοξία μας. Σήμερα, καλούμαστε να κατανοήσουμε ότι ζούμε σε έναν σφαιρικά διασυνδεδεμένο κόσμο, όπου όλα τα βιολογικά, ψυχολογικά, κοινωνικά και περιβαλλοντολογικά φαινόμενα αλληλοεξαρτώνται. Εμείς είμαστε εδώ για να κάνουμε κάτι γι’ αυτή την ζωή. Γιατί, σκοπός της ανθρώπινης ύπαρξης είναι να φθάσουμε στον παράδεισο πάνω στη γη, μιας και η αιωνιότητα δεν βρίσκεται στο επέκεινα, αλλά στο τώρα. Αν δεν τη βρούμε εδώ, δεν θα τη βρούμε πουθενά. Γι’ αυτό γινόμαστε καθημερινά, σε όλο και μεγαλύτερο εύρος, αποδέκτες και κομιστές γνώσης.

Με κέντρο την αντίληψη αυτή, έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια μία σειρά από επιστημονικούς τομείς, που ασχολούνται κυρίως με τον εγκέφαλο, προσεγγίζοντάς τον είτε σαν μοντέλο, είτε σαν πεδίο μελέτης. Οι εξελίξεις στη Πληροφορική, στη Βιολογία, στη Γενετική, στην Ιατρική και στη Ψυχολογία εισάγουν συνεχώς νέα δεδομένα στην ερευνητική προσπάθεια των επιστημόνων παγκοσμίως, αφού ο μοναδικός τρόπος για τη μετατροπή αυτών των δεδομένων σε γνώση γίνεται πλέον διαμέσου της αυξανόμενης χρήσης συστημάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών και ειδικότερα των εφαρμογών πληροφορικής στις βιολογικές επιστήμες.

Αν και αυτή η απορρόφηση από την τεχνολογία ήταν ένα σημαντικό βήμα, η αναγνώριση και συνειδητοποίηση των καταστάσεων που συμβαίνουν στη ζωή μας, μας κάνει να ανοιχτούμε στο νέο σκοπό της ανθρώπινης ζωής πάνω σε αυτόν τον πλανήτη και την πραγματική φύση του σύμπαντος μέσα στο οποίο υπάρχουμε και εξελισσόμαστε. Ήδη, η αναδυόμενη μορφή της ανθρωπότητας άρχισε να αποκτά βαθύτερη αυτοκατανόηση και συνείδηση γνωρίζοντας περισσότερα πράγματα για τον εαυτό της και τον κόσμο που την περιβάλλει. Η λογική είναι πλέον πολυεπίπεδη, πιο ολοκληρωμένα ταυτόχρονη, και όχι γραμμική-σειριακή-διαζευκτική. Η δε αίσθηση της ταυτότητας γίνεται πιο περιεκτική-συλλογική και όχι απομωνομένη-ατομική. Βρισκόμαστε εδώ για να γίνουμε δημιουργοί και να διαποτίσουμε τον χώρο με σκέψεις, νέες ιδέες και συναισθήματα. Και η κβαντική θεωρία έχει θέσει πολλά αναπάντητα ερωτήματα στην επιστήμη, η οποία προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό της με «κβαντικά άλματα», σε νέα πεδία ¨δύναμης¨ προσιτά στον άνθρωπο.

Το σύμπαν είναι σκέψη

Κάποτε, οι εφημερίδες και επιστημονικά περιοδικά έγραφαν ότι μόνο δώδεκα άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν κατανοήσει τη θεωρία της Σχετικότητας. Ο θεωρητικός κβαντικός φυσικός Ρ. Φέϊνμαν υποστήριξε ότι εκείνοι που έχουν καταλάβει την παραπάνω θεωρία είναι πολύ περισσότεροι. Ωστόσο, ο ίδιος πρόσθεσε ότι «κανείς δεν είναι σε θέση να κατανοήσει πλήρως την κβαντομηχανική επειδή αυτή εκτείνεται πέρα από τα όρια της ανθρώπινης λογικής». Και εδώ αρχίζουν να περιπλέκονται τα πράγματα με τρόπο συναρπαστικό φτάνοντας στην περίφημη διατύπωση του αστρονόμου Τζέημς Τζηνς ο οποίος είπε πως:«Το σύμπαν πλέον αρχίζει να μοιάζει περισσότερο σαν μια τεράστια σκέψη παρά σαν μια μεγάλη μηχανή». Και αυτή η σκέψη δείχνει πως το κβαντικό άλμα μπορεί να συμβεί κάθε στιγμή και όχι μόνο στον κόσμο των ηλεκτρονίων, αλλά και στον ενεργειακό κβαντικό κόσμο της ανθρώπινου μυαλού!

Γνωρίζουμε πλέον, ότι ο κόσμος μας δεν είναι μόνο μια επαναλαμβανόμενη ρουτίνα, γιατί με την παρατήρησή μας αλλάζουμε τον εαυτό μας μα και κάθε τι γύρω μας. Μάθαμε πως η καθημερινότητά μας δεν είναι πια ευτελής, μα είναι μια δυνητικά δυναμική πραγματικότητα. Και αντιλαμβανόμαστε πλέον το γεγονός ότι, τίποτε δεν είναι πραγματικό και ότι δεν ζούμε μέσα σ’ ένα υλικό σύμπαν, αλλά σε ένα σύμπαν δυναμικής ενέργειας!

Η θεωρία της Πολυπλοκότητας, που ακόμη διαμορφώνεται, μας δείχνει ότι ένα φυσικό σύστημα είναι ένα όλον το οποίο δεν εξηγείται από τα μέρη του και επίσης, ότι το σύμπαν και ο κόσμος δημιουργούνται συνεχώς, όχι με τυχαίο τρόπο, αλλά με μια μαθηματική και μη αναγωγική νομοτέλεια. Τα δε σωματίδια είναι νέφη πιθανότητας που διαρκώς δημιουργούνται από το κβαντικό κενό, όπως αυτό περιγράφεται με την εξίσωση του Έρβιν Σρέντινγκερ και την Κβαντική Θεωρία Πεδίου. Και η ύλη δεν είναι και τόσο υλική όσο επίσης πιστεύαμε. Τα γεγονότα στον κόσμο της ύλης δεν είναι υλιστικά˙ είναι τελετουργικές πράξεις μέσα στο ναό της ζωής και μόνο ο τρόπος, που σκεπτόμαστε γι’ αυτά, έχει δημιουργήσει τον υλισμό. Τα δε όντα είναι μορφές μέσα σε μορφές, λόγοι μέσα σε λόγους και το σύμπαν γίνεται τελικά ένα ποίημα που διαρκώς “γράφεται”, οι δε λέξεις του είναι οι κοσμικές μορφές από το μικροσκοπικό μέχρι το μακροσκοπικό επίπεδο! Τίποτα δεν είναι τυχαίο και συγχρόνως τίποτα δεν είναι προκαθορισμένο.Το μέλλον δημιουργείται και είναι διαρκώς νέο ενώ εμπλουτίζει τον κόσμο με οντολογική καινοφάνεια, έτσι ώστε το μέλλον να μην ταυτίζεται με το παρελθόν και να μην μπορεί να αντιστραφεί ο χρόνος. Αυτό είναι, επίσης, και το βαθύτερο νόημα της Αρχής της Εντροπίας στην Θερμοδυναμική. Εντέλει, η κάθε χρονική στιγμή είναι κάτι το μοναδικό και ανεπανάληπτο, όπως και κάθε φυσική ύπαρξη, με κορύφωση τον άνθρωπο. Όλα αυτά δείχνουν την ενότητα του κόσμου, μολονότι αυτός αποτελείται από πολλά επιμέρους υλικά σωματίδια. «Εν τω παν», λοιπόν, και «εν τω παντί το Εν»!

Ερμής ο Τρισμέγιστος: Περί δημιουργίας



Μια από τις λίγες πληροφορίες που έχουμε για την δημιουργία, αφού όλες οι θρησκείες αντέγραψαν τα πάντα από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, θα σταθούμε σε αυτά που έγραψε, και θα σας αφηγηθώ όλη την ιστορία που μας περιγράφει περιληπτικά, και ο καθένας από όλους εμάς ας την κρατήσει στην άκρη του μυαλού του ως ένα παραμύθι αχαλίνωτης πραγματικότητας;..ποιος ξέρει;
........

ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ

Ερμής ο Τρισμέγιστος


Κάποτε, πριν δημιουργηθεί ακόμη το σύμπαν όπου ζούμε σήμερα, και πριν ακόμη γεννηθούν οι άνθρωποι, ο Πατέρας Νους Θεός, που αποτελείται από φως και ζωή, και δημιουργεί συνεχώς την ζωή, και από ζωή και φως πληρούνται τα πάντα όπου δημιουργεί, αφού φως είναι ο Νους, και ζωή είναι το φως, όπου ο νους είναι ο νοητός κόσμος, και ζωή όπου το αντικείμενο το αιθερικό πεδίο, και όχι το υλικό αντικείμενο που ζούμε εμείς τώρα, όπου όλα τα όντα ζουν μέσα στο άυλο και μη υλικό περιβάλλον, όπου τα πάντα είναι νοητά μεν όπως εδώ που ζούμε εμείς, αλλά αιθερικά και όχι υλικά.

Ένας κόσμος νοητός που πληρείται από φως, και φως είναι ο κόσμος, ένας αιθερικός κόσμος.

Ενώ εδώ στην υλική δημιουργία τον αισθανόμαστε ως υλικό αφού αποτελείται από τα βαρύτερα στοιχεία του δοχείου της γένεσης του κόσμου που ζούμε, τα βαρύτερα στοιχεία που δεν έχουν τον Λόγο του Πατέρα Νου Θεού, διότι τα στοιχεία του κόσμου αυτού δεν προέρχονται από τον ίδιο, αλλά από το αντίθετο του, ..το σκότος!..το σκοτεινό πεδίο που απορροφά το φως, το αντίθετο του φωτός!

Έτσι λοιπόν, ξαφνικά, διότι αυτό που είναι το αντίθετο, η ανυπαρξία, αυτό που δεν υπάρχει, ο ΜΗ ΟΝ, το αντίθετο του Θεού Πατέρα, (ο ΟΝ και ο ΜΗ ΟΝ), εμφανίστηκαν κάπου μακριά από τα φωτεινά πεδία του Πατέρα Νου Θεού, τα στοιχεία του δοχείου της γένεσης της δημιουργίας που ζούμε σήμερα, δηλαδή άρχισε να γεννιέται μια ασχημάτιστη σκοτεινή και υγρή φύση, φοβερή και στυγνή, πολύ ταραχώδη που έβγαζε ανεκλάλητους σπαραχτικούς ήχους, και ενώ γεννιόταν ακόμη μιας που βρισκόταν στην μέση της γέννησης της η σκοτεινή δημιουργία, από τα φωτεινά πεδία ξεπετάχτηκε Αγιος Λόγος, και ενώθηκε με τα σκοτεινά στοιχεία της φύσης τα αέρινα και τα Αγιοποίησε.

""""Από τα φωτεινά πεδία ξεχύθηκε στην σκοτεινή φύση Λόγος Άγιος, και τότε άρχισε να ξεπηδά από την σκοτεινή φύση, με όλες τις δυνάμεις της και τα στοιχεία προς τα ύψη, αποτελούμενες από την υγρή φύση , το άκρατο πυρ τον αέρα, και το πνεύμα, και αφήνοντας μόνα τους την γη και τα νερά.""""

Δηλαδή:
Ο Πατέρας Νους Θεός απορρόφησε με τον Άγιο Λόγο, τα σκοτεινά στοιχεία, και αγιοποιήθηκαν και έγιναν καθαρά πλέον, αλλά όχι φωτεινά, αφού δεν προέρχονται από το φως.
 
Το φως η ζωή, είναι καθαρά αιθερικά - φωτεινά πεδία.

Αμέσως ο Πατέρας Νους Θεός αφού είναι ζωή και φως, γέννησε άλλον Νου Δημιουργό, Ομοούσιο, από φως και ζωή, και αυτός περικάλυψε την σκοτεινή δημιουργία με τον Λόγο του, ώστε να μην μπορέσει ποτέ να "μολύνει" τον χώρο, διότι το ανύπαρκτο απορροφά οτιδήποτε υπαρκτό. Οτιδήποτε υπάρχει έχει χώρο, υπόσταση, ενώ οτιδήποτε δεν υπάρχει απορροφά αυτό που υπάρχει, και γι'αυτό γέννησε ο Πατέρας Νους Θεός τον Δεύτερο Νου Δημιουργό ώστε να επιτηρεί το σκότος.

Και επειδή και ο Δημιουργός Νους, είναι ομοούσιος με τον Πατέρα Νου Θεό, άρα ζωή και φως, και πάντα δημιουργεί και δεν καταστρέφει, έδωσε κίνηση στην σκοτεινή δημιουργία, και δημιούργησε επτά σφαίρες η μία μέσα στην άλλη.

""""Αφού αγιοποίησε ο Πατέρας Νους Θεός, τα τέσσερα σκοτεινά στοιχεία, που πήγαν να αντιμετωπίσουν τον Άγιο Λόγο, στη συνέχεια ενώθηκε με τον Δεύτερο Νου, και όρμησαν στην καθαρή πλέον από τα σκοτεινά στοιχεία φύση, του νέου σκοτεινού αλλά Αγιοποιημένου δημιουργήματος, και από τα βαριά στοιχεία δημιουργήθηκε η ύλη και τα νερά."""


Δημιούργησε τους επτά Διοικητές, όσες και οι σφαίρες της δημιουργίας, που περικλείουν την κάθε σφαίρα, και όπου υπάρχουν πύλες που ενώνουν τις σφαίρες μεταξύ τους, κι έτσι μένει απομονωμένη κάθε σφαίρα, και προστατευόμενη από τους Διοικητές, από τον Λόγο του Δημιουργού Νου, και του Πατέρα Νου Θεού.

Και αμέσως μετά δημιούργησε την ζωή μέσα στην όλη δημιουργία, με όντα δίχως φωτεινό νου, τα ζώα τα πτηνά, τα αμφίβια, κτλ.

""""Ο δε δεύτερος δημιουργός Νους ο περικλείων τους επτά κύκλους και τις δίνες των ριζών τους,(πύλες), μαζί με το λόγο έστρεψε τα δημιουργήματα του, κι άρχισαν να περιστρέφονται από μία αόριστη αρχή προς ένα απέραντο τέλος, η δε περιφορά καθώς το θέλησε ο Νους δημιούργησε από τα κατωφερή στοιχεία ζώα άλογα χωρίς λόγο, (χωρίς τον Λόγο χωρίς τον φωτεινό Νου), ο αέρας δημιούργησε πετεινά και τα νερά υδρόβια πλάσματα.
Κι όταν χώρισε η γη από τα νερά της δημιουργήθηκαν όπως το θέλησε ο Νους ζώα τετράποδα, ερπετά και άγρια και ήμερα ζώα.""""
.........................................

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2015

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ: Η Βαθύτερη Πραγματικότητα του Ναι και του Όχι των Ελλήνων

01/07/2015


ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ:
Η Βαθύτερη Πραγματικότητα του
Ναι και του Όχι των Ελλήνων

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΨΕΥΔΟΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΕΥΡΩ ή ΔΡΑΧΜΗ, ΜΕΣΑ ή ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΠΟΥ ΔΙΧΑΖΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ

Γεννήθηκα σε μια χώρα που το όνομά της φαινόταν πως ήταν σε όλους γνωστό, αλλά ωστόσο ούτε στο δημοτικό, ούτε στο γυμνάσιο, ούτε στο λύκειο ή σε κάποια ανώτατη σχολή μου είπαν τι σημαίνει. Έπρεπε μόνος μου να το ερευνήσω. Και αυτοί οι επιθεωρητές και οι κρατικοί ελεγκτές που ερχόντουσαν μια φορά τον χρόνο στο σχολείο, τι έλεγχαν τελικά; Αν είπε λιγότερα ή περισσότερα ο Δάσκαλος απ’ ότι προέβλεπε το πάντα προβληματικό πρόγραμμα και ποιός έφτιαξε το πρόγραμμα και για ποιό σκοπό το έφτιαξε; Γιατί να προγραμματίζει την αποτυχία; Αισθανόμουν μέρος αυτής της μεγάλης αποτυχίας του προγράμματος. Ήμουν μέρος τους προβλήματος και όφειλα να το λύσω για να αποδεσμευτώ. Αλλά αυτό έμοιαζε σχεδόν αδύνατον.
Όταν έμαθα λοιπόν, ότι Ελλάς σημαίνει γη του φωτός, λίθος φωτός ή το φως της γης, ένα μειδίαμα σχηματίστηκε στο πρόσωπο μου ασυναίσθητα, καθώς σκεπτόμουν τι τραγική ειρωνεία που είναι να ζεις σε μια φωτεινή χώρα, ανάμεσα σε ανθρώπους που ζουν στο σκοτάδι της ψυχής τους. Φυσικά, δεν είναι οι περισσότεροι, αλλά και πότε νοιάστηκε ο λύκος αν τα πρόβατα είναι πολλά ή λίγα όταν έχει όλα τα μέσα και την εξουσία να επιβάλλει στους περισσότερους τη δική του πραγματικότητα του φόβου και της τρομοκρατίας σε έναν απάνθρωπο αγώνα επιβίωσης. Απάνθρωπο, γιατί την ίδια ώρα που ξυπνάει μέσα του το κυνηγημένο ζώο, σκοτώνει κάθε τι ανθρώπινο.
Για εκείνους που πρόδωσαν υπηρετώντας τους Μήδους–Πέρσες είπαν ότι μήδισαν. Είναι τραγωδία να πίνεις Αλήθεια πριν το γάλα και έπειτα να γεννιέσαι σε έναν κόσμο που σε προδίδει και σε καταδυναστεύει, σε εκμεταλλεύεται και σε εξαπατά από το μαιευτήριο ως το κοιμητήριο. Κάποτε είπα στον εαυτό μου: «Λες η πικρία σου να προδίδει τον αληθινό σου ρόλο; Αν προδοθείς, δικαιούσαι να γίνεις προδότης; Μόνο αν υπάρχει ο αληθινός Δάσκαλος μέσα σου είσαι ανίκανος να προδώσεις. Αυτός σου παίρνει μόνο τις ψευδαισθήσεις σου.
Ποιες είναι οι ψευδαισθήσεις των Ευρωπαίων που αφαιρεί το Όχι του Δημοψηφίσματος; Ας δούμε τις κυριότερες:
α) Το κοινό συμφέρον και η Ενότητα των λαών: Ήταν απάτη ενός ολιγαρχικού συμφέροντος ανάμεσα στα κράτη μέλη. Έτσι ονομάστηκε η έξαρση του ρατσισμού του εθνικοσοσιαλισμού και φυλετισμού ανάμεσα όχι μόνο στα έθνη, αλλά και στους βόρειους και νότιους, τους δυτικούς και ανατολικούς της ίδιας της χώρας (Ισπανίας–Αγγλίας–Γαλλίας–Ιταλίας–Γερμανίας) κ.λπ.
β) Πρόοδος-Αλληλεγγύη-Ανθρωπισμός: Αν οι αυτοκτονίες, η κατάθλιψη, η βία, η τρομοκρατία είναι πρόοδος, τότε έχουμε προοδεύσει πολύ. Θα την δούμε στους Ευρωπαίους εταίρους που μας υπερχρεώνουν με δόλο, χωρίς να μας αποζημιώνουν και χωρίς να μας επιστρέφουν το κατοχικό δάνειο. Θα τα δούμε επίσης στα εκατομμύρια άστεγους, απόρους, μετανάστες, ορφανά πολέμου, στο δουλεμπόριο, την εκπόρνευση και την παιδική εκμετάλλευση.
γ) Παιδεία: Φτωχοποίηση γλώσσας, διαστροφή εννοιών, απαξίωση ιδανικών–αξιών–αγαθών–αρετών, προσβολή ηθών, εθίμων, ιστορίας, πολιτισμού, ανθρωπιάς.
δ) Δικαιοσύνη-Ισότητα-Δημοκρατία: Εκατομμύρια πλέον τρώνε από τα σκουπίδια, οι φτωχοί φτωχαίνουν και οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. Οι εταίροι ψηφίζουν οι Έλληνες να παίρνουν φάρμακα γενόσημα και να τρώνε μεταλλαγμένα και απαξιώνουν το Δημοψήφισμα στη χώρα που γέννησε την Δημοκρατία.
ε) Ειρήνη: Το πιο μεγάλο ψέμα δεν το δείχνουν μόνον οι πόλεμοι έξω από την πόρτα μας αλλά και μέσα στο ίδιο μας το διαμέρισμα μέχρι και μέσα μας. Πριονίζουμε το κλαδί που καθόμαστε.
Ούτε ο Εφιάλτης, ούτε ο Σόλων θα πίστευε πως στη χώρα που γέννησε την Δημοκρατία, το Δημοψήφισμα κάποτε θα το θεωρούσαν βδέλυγμα που εξυπηρετεί το διχασμό και τον εμφύλιο σπαραγμό. Ο Πλάτων δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το 2015, στην πλατεία Συντάγματος κάποιοι θα έκαναν διαδήλωση για να βγουν από το σπήλαιο της ανεργίας, της πείνας, της φτώχειας και το ποδοπάτημα της αξιοπρέπειάς τους και στη συνέχεια εκείνοι που αδιαφορούσαν για όλα αυτά να διαδηλώνουν έξω από την Βουλή των Ελλήνων ότι προτιμούν να έρθουν και άλλα χειρότερα μνημονιακά μέτρα στο σπήλαιο, παρά να πάψουν να θεωρούνται Ευρωπαίοι. Τέτοιοι Ευρωπαίοι θέλουμε να είμαστε; Αυτό ήταν το όραμα όλων των πολιτών, των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η υποταγή σε ένα όραμα δίχως αύριο όπως το ζουν οι χιλιάδες των αποφοίτων που αναγκάζονται να μεταναστεύουν; Εκείνοι που είχαν υποτιμήσει την ελληνική παιδεία και γι’ αυτό σπούδασαν στο εξωτερικό, αναγνωρίζοντας την εξαθλίωση της κρατικής εκπαίδευσης στέλνουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν στο εξωτερικό για να ζήσουν εκεί, αφού το μέλλον της Ελλάδας έγινε πλέον σκοτεινό εξαιτίας της στάσης τους.
Όλα αυτά είναι κατανοητά, αυτό που δεν είναι κατανοητό με κανένα τρόπο είναι, ότι μετά από απ’ όλα αυτά διαδηλώνουν στο Σύνταγμα την προτίμησή τους να παραμένουν τα πράγματα όπως έχουν και εκεί βλέπεις ποιοί παρελαύνουν λέγοντας «Ναι» Ακαδημαϊκοί, Πρυτάνεις, Επιστήμονες, Καθηγητάδες, Καλλιτέχνες, Ελληναράδες, Πολιτικάντηδες, Καλαμαράδες, Πατριάρχες της Εκκλησίας και πρώτα απ’ όλα οι συντονιστές των μεγάλων πορνείων της δημοσιογραφίας. Άλλες πόρνες όμως συγχώρεσε ο Χριστός, στους υποκριτές είπε «Ουαί» και τους απεκάλεσε «γεννήματα εχιδνών». Τα τραπέζια των τοκογλύφων τίναξε στον αέρα ο Χριστός και ούτε δέχθηκε να γίνει ηγέτης των ζηλωτών για να μην τροφοδοτήσει τον εμφύλιο διχασμό.
Στην αρχή χτύπησαν την Ιστορία μας, την έκαναν κομματάκια μπροστά μας και εξαφάνισαν τον Αρχάνθρωπο, πρόγονο των Ελλήνων, ηλικίας 1 εκατομμυρίου ετών ευρήματα, για να πιστέψουμε ότι προερχόμαστε όλοι από έναν πιθηκάνθρωπο της Αφρικής μόλις 300.000 χιλιάδων ετών. Όποιος γνωρίζει αληθινό Έλληνα, γνωρίζει κάποιον που προηγείται κατά 700 χιλιάδες χρόνια εξέλιξης, δηλαδή βλέπει το μέλλον του.
Δεύτερον αποκρύπτουν ότι ο Μινυακός προμινωικός πολιτισμός προηγείται τουλάχιστον 40.000 χιλιάδες χρόνια από τον Σουμεριακό που κι’ αυτός είναι Δραβιδικός Αιγαίος κλάδος, ενός παγκόσμιου πολιτισμού που κοιτίδα είχε την ελλαδική γη.
Τρίτον: Ηρακλής, Αχιλλέας, Αλέξανδρος, Σωκράτης, Πλάτων μέχρι και ο Κολοκοτρώνης θεωρούνται μέθυσοι και ομοφυλόφιλοι. Δολοφονημένοι, εξόριστοι και αδικημένοι πεθαίνουν οι καλύτεροι των Ελλήνων.
Τέταρτον: Ενετοί και Τρώες κάνουν την αρχή ενός πολέμου που δεν σταμάτησε ποτέ στον εμφύλιο Σπάρτης και Αθήνας μετρώντας χιλιάδες θύματα. Βαβυλώνιοι, Σκύθες, Φοίνικες, Καρχηδόνιοι, Πέρσες και Λατίνοι. Την σκυτάλη θα παραλάβουν οι Χάζαροι, Τουρκομογγόλοι και Ούννοι και θα ηγούνται πάντα οι Φράγκοι και Αγγλοσάξωνες στην γενοκτονία των Ελλήνων σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Οι Ενετοί έκαναν χειρότερα από τους Τούρκους στην πρώτη άλωση του 1204. Έτσι έγινε και ο Πάπας Υπερδύναμη. Ενετός βομβάρδισε την Ακρόπολη, ούτε Τούρκος το έκανε, ούτε Εβραίος. Ο εκφραγκισμός τροφοδοτήθηκε στο Βυζάντιο με τον ξεριζωμό και την δίωξη του ελληνισμού͘ 2 εκατομμύρια Έλληνες βασανίστηκαν και κατακρεουργήθηκαν στην Σκυθόπολη επί Βυζαντίου. Άλλα 2,5 εκατομμύρια Έλληνες θα σφάξει ο Μπαρμπαρόσα, άλλα 2 εκατομμύρια στην τουρκοκρατία, άλλα 2 εκατομμύρια στον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο από Ιταλούς, Γερμανούς και Βούλγαρους. Πόσα εκατομμύρια πέθαναν στον Εμφύλιο, την χούντα, την Κύπρο, το Πολυτεχνείο, στα νοσοκομεία, σε ατυχήματα και πόσους από καρδιακά, εγκεφαλικά, καρκίνους, ντροπή και απογοήτευση;
Πέμπτον: Οι Ρόθτσιλντ μας δάνεισαν το 1821 και οι ίδιοι πήραν το χρυσό της Ανατολής, οι ίδιοι μας υπερχρέωσαν στη συνέχεια για να χρεοκοπήσουμε φροντίζοντας να έχουν στον έλεγχό τους την Τράπεζα της Ελλάδας στερούμενοι του δικαιώματος να κόβουμε δικό μας χρήμα.
Το 1922 στην Σμύρνη έγινε συνωστισμός στο λιμάνι και πνίγηκαν οι Μικρασιάτες.
Και πάλι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί μας Γερμανοί είχαν εκπαιδεύσει και τροφοδοτήσει με πολεμοφόδια τον τουρκικό στρατό. Και πάλι αγγλοαμερικάνοι, ελβετοί και φραντσέζοι κοιτούσαν με θλίψη το θέαμα. Εμπρησμούς, λεηλασίες, βιασμούς, δολοφονίες, αρπαγή. Και πάλι οι σύμμαχοί μας αφού είδαν τους Γερμανούς να μας ισοπεδώνουν την οικονομία, μας έσυραν σε έναν εμφύλιο για να είναι σίγουροι. Το ίδιο θέλει και ο Σόρος σήμερα.
Μετά το ευρώ, βλέπουμε Τούρκους, Γερμανούς, Εβραίους, Κινέζους, Ελβετούς, Γάλλους, Άγγλους, Ρώσους, Αμερικάνους να αγοράζουν αεροδρόμια, διόδια, λιμάνια, γη, νησιά, υπηρεσίες, ΔΕΚΟ, πετρέλαια, την ακτή Ποσειδώνος, μάρμαρο, ζεόλιθο, χρυσό, ελιές, αμπέλια και τα σπίτια μας που δεν προλάβαμε να ξεχρεώσουμε γιατί ήρθαν νέα χαράτσια. Εμείς τους συγχωρέσαμε χίλιες φορές. Εκείνοι απαιτούν την τιμωρία μας κι όπως ο Σάυλωκ της Βενετίας ο τοκογλύφος θέλουν κομμάτι από την σάρκα μας. Δεν νοιάζεται κανείς πια για το τι νερό πίνει ή τι μεταλλαγμένα τρώει, ούτε τι αέρα αναπνέει και έτσι διεκδικεί μάταια τα χαμένα ανθρώπινα δικαιώματά του αφού του στερούν και τα φυσικά.
Δεν μπορείς να λέγεσαι ούτε Έλληνας, ούτε Χριστιανός όταν συντηρείς με τις καθημερινές σου επιλογές κατεστημένα υποκρισίας, αδικίας και τρομοκρατίας. Το πρόβλημα λοιπόν βρίσκεται στα κίνητρα, αυτά είναι η αληθινή μας ταυτότητα. Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους. Όσοι υπηρετούν τον μαμωνά, το θεό του χρήματος διακρίνονται από τον φόβο τους, δηλαδή «την αγάπη» τους για το χρήμα, όπως λέμε ανόητα, ενώ θα έπρεπε να λέμε εξάρτηση καθώς η αγάπη δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τις πράξεις και τα ένστικτα, τα συναισθήματα και τα πάθη, τις σκέψεις και το σκέπτεσθαι, τα λόγια και την συμπεριφορά που διαμορφώνονται από τα ποταπά κίνητρα της υλιστικής συνείδησης.
Ο αληθινός Έλληνας όπου κι αν βρίσκεται ζει και αναπνέει το φως που υπάρχει μέσα του, την Αγάπη που αναγνωρίζει ως Αλήθεια που τον ελευθερώνει. Τα κίνητρα που προέρχονται από την πνευματική συνείδηση της Αγάπης διαμορφώνουν ένα αρμονικό δυναμικό κίνησης, διαφορετικής ποιότητας θυμικό και συγκινήσεις, ανώτερη νοημοσύνη και ευφυΐα και άλλη συμπεριφορά καθώς το εύψυχον κινείται μέσα από βαθύτερες μνήμες και υψηλότερα οράματα, με άλλη επίγνωση και συνείδηση ταυτότητας.
Ποιά είναι τα πρότυπα όμως, τα οποία επιβάλλονται και κυριαρχούν και πώς ενώ ζούμε τα αποτελέσματα αυτής της παγκόσμιας πλύσης εγκεφάλου βασιλεύει η παθητική αποδοχή των σκουπιδιών που μας προβάλλουν και μας τροφοδοτούν τα Μ.Μ.Ε.; Εάν διακρίνουμε ότι πίσω από κάθε πρόβλημα κάθε πολιτισμού και κάθε κοινωνίας βρίσκεται ένα κενό παιδείας, κι αν παραδεχόμαστε ότι τα Μ.Μ.Ε. έχουν υποκαταστήσει το ιερό λειτούργημα της παιδείας, τότε θα ξεκινούσαμε την κάθαρση στον χώρο της δημοσιογραφίας και έπειτα στον κόσμο της εξαγορασμένης διανόησης και τους ακαδημαϊκούς κύκλους, τα σχολικά προγράμματα και βιβλία και κυρίως την παιδεία των Δασκάλων. Για να το κάνουμε όμως αυτό, πρέπει να ξεκινήσουμε την κάθαρση μέσα μας ώστε να αποδεσμευτούμε από την εσωτερική λογοκρισία και τις παγίδες της παραπληροφόρησης.
Ο ιστός αυτής της αράχνης (βλ. σχετικό πίνακα) υφαίνεται με ιδέες που εκφράζονται μέσα από τους πέντε βασικούς πυλώνες του ανθρώπινου πολιτισμού και τις αντίστοιχες εξουσίες: κυβερνητική–οργανωτική, Μ.Μ.Ε., νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική. Αντίστοιχα, η κοσμοθεώρηση και η φιλοσοφία κάθε ανθρώπου καθρεπτίζεται στην παιδεία, η πολιτισμική μνήμη στην τέχνη, η τεχνολογία στην επιστήμη, η οικονομία στην πολιτική και η ηθική στην θρησκεία.
Όσον αφορά τον πρώτο πυλώνα, μας οδήγησε σε ένα παγκόσμιο υπαρξιακό αδιέξοδο μηδενισμού με την απαξίωση προτύπων, αξιών, την εγκατάλειψη του μέτρου, την υποτίμηση του Δασκάλου και της μάθησης μέσω μιας διαστρεβλωμένης ιστορίας, γλώσσας και εκπαίδευσης δημιουργώντας τσουνάμι κατάθλιψης και αυτοκαταστροφικότητας.
Ο δεύτερος πυλώνας της τέχνης, πατάει το κουμπί της χειραγώγησης μέσω προπαγάνδας, καταναλωτισμού και υποταγής σε μόδες και life style, σε μπότοξ, αναβολικά, στην τροφοδοσία ενός εγωκεντρικού ναρκισσισμού δημιουργώντας μια πανδημία αλτσχάιμερ, διπολισμού και σχιζοφρένειας ανάμεσα στο παγκόσμιο πρόβλημα του υπερπληθυσμού και του δημογραφικού προβλήματος υπογεννητικότητας στην Ελλάδα. Ο τρίτος πυλώνας έχει σχέση με το καθεστώς της οικολογικής ρύπανσης, της χρεοκρατίας, των πολέμων, τις εργασιακές σχέσεις, τον τζόγο, την πορνεία, την εγκληματικότητα, το δουλεμπόριο και την αναγκαστική μετανάστευση. Ο τέταρτος με την διαμόρφωση ενός ταραγμένου και μολυσμένου συναισθηματικού κόσμου συνεχούς καταστολής ή εκτόνωσης του θυμού και της οργής, συνδέεται με το παγκόσμιο θέμα της ελεύθερης ενέργειας που θα μπορούσαμε να έχουμε, αλλά δεν έχουμε. Ο πέμπτος πυλώνας συντηρεί το φόβο του θανάτου, την ντροπή και την ενοχή για κάθε τι σωματικό και την καταδίκη της μετά θάνατον κρίσεως.
Ο ιστός πλέκεται αριστοτεχνικά με απαγορεύσεις, φανατισμό, θρησκευτική μισαλλοδοξία, ταμπού και που αντί να οδηγήσει στην Βασιλεία των Ουρανών καταλήγει σε μια αφόρητη τρομαχτική μιζέρια, υποταγή στην βλακεία και στο φθόνο.
Κάθε άνθρωπος ανεξαρτήτου φυλής, εθνότητας, θρησκείας και ιδεολογίας είναι συντονισμένος σε κάποια συχνότητα ζωής ανάλογα το επίπεδο συνείδησης του, δηλαδή της συμμετοχής του σε κάθε λειτουργία των πέντε πυλώνων. Ανεξάρτητα από το αν πιστεύει ή όχι ότι είναι τυχαίο που έχει πέντε δάκτυλα, πέντε γεύσεις, πέντε αισθήσεις και ότι ζει σε πέντε ηπείρους, η νομοτέλεια του συντονισμού ή του αποσυντονισμού του από το μέτρο, καθορίζει όχι απλώς το βιοτικό, αλλά το βαθύτερο επίπεδο ύπαρξής του.
Οι παρακάτω πίνακες περιλαμβάνουν στοιχεία αυτών των επιπέδων συνολικά.
Λέμε Ναι στην πρώτη στήλη και Όχι στην δεύτερη ή το ανάποδο; Το Δημοψήφισμα γίνεται αφορμή αυτοπροσδιορισμού και αυτογνωσίας. Τα προσωπεία πέφτουν και η αληθινή μας ταυτότητα φανερώνεται. Καιρός να δούμε ποιοι είμαστε και να διεκδικήσουμε ό,τι μας αξίζει.




ΠΗΓΗ: http://ergo-logou-agapis.blogspot.gr/2015/07/blog-post5.html?spref=fb

Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2013

Ο ΠΛΑΝΗΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΑ ΑΚΑΣΙΚΑ ΠΕΔΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΛΑΜΠΡΑΚΗ 26/7/2013 ΣΤΟΝ ART FM


ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΔΩ: ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΜΑΣ ΔΙΠΛΑ
ΣΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΠΟΥ ΕΙΠΏΘΗΚΑΝ.

1:02:50 H NEA ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΣΤΟ
ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΓΕΝΟΣ ΜΟΝΙΜΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ
ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΠΟΥ ΕΚΠΕΜΠΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΨΥΧΗ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΣΤΑ ΑΚΑΣΙΚΑ ΠΕΔΙΑ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Η ΙΣΟΡΡΟΠΟΙΑ ΟΤΑΝ ΓΥΡΙΣΕΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ.



ΤΑ ΑΚΑΣΙΚΑ ΠΕΔΙΑ - ΤΟ ΠΑΓΚΌΣΜΙΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ - Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

Διαβάστε για τα ακασικά πεδία εδώ:

ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΡΡΕΑΣΟΥΜΕ
ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ
ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΣΤΟ ΘΕΤΙΚΟ
ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΕΛΚΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ
ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΒΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΑΥΤΟ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΙΏΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΚΑΙ
ΔΙΔΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ 4-6 ΕΤΩΝ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΕΙ
ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΕΝΑ ΑΝΩΤΕΡΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

1:15:00 Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΠΛΥΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΕ ΦΥΣΙΚΑ Ή ΤΕΧΝΙΚΑ ΜΕΣΑ
ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΚΑΣΙΚΩΝ ΠΕΔΙΩΝ,
ΣΤΙΣ ΙΣΟΡΡΟΠΟΙΕΣ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΟΣ. ΕΑΝ ΔΗΛΑΔΗ ΕΓΩ Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΠΑΡΑΞΩ ΕΝΑ ΟΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΧΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ
ΣΤΑ ΑΚΑΣΙΚΑ ΠΕΔΙΑ ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΟΙΑ, ΑΝ ΕΓΩ
Ο ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΠΑΡΑΞΩ ΕΝΑ ΟΝ ΕΝΑΝ ΕΛΛΗΝΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΠΕΙΡΩ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ
ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΛΑΤΗ ΣΥΜΒΑΛΛΩ ΣΤΗΝ ΘΕΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ
ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΩΝ ΠΕΔΙΩΝ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ.


87% των ανθρώπων εκπέμπουν αρνητική ενέργεια... ΕΣΥ;;;

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=437818316271242&set=a.167365999983143.54687.139278009458609&type=3&theater

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΧΗ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΟΤΑΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ ΣΤΟ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ Η ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΑΡΝΗΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ

1:04:00 Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΠΟΥ ΝΙΚΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ. ΟΤΑΝ
ΛΕΩ ΝΙΚΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΝΟΩ ΤΗΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΕ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΠΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΙΣ ΙΔΙΟΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ ΤΙΣ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΕΣ ΣΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΝΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ.

Η ΑΡΙΘΜΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ, ΝΑ ΠΩΣ ΟΙ ΛΕΞΑΡΙΘΜΙΚΕΣ
ΙΣΟΨΗΦΙΕΣ ΞΕΚΛΕΙΔΩΝΟΥΝ ΤΟ ΜΑΤΡΙΞ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ,
ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΥΜΕΝΑ.

(Στα Ακασικά αρχεία επίσης είναι αποτυπωμένες όλες οι φόρμουλες, οι τύποι και οι ιδέες που συσχετίζουν, μέσω μαθηματικών αναλογιών, τους κόσμους μεταξύ τους και αποτελούν
τα κλειδιά για τη θεμελίωση της φύσης.)

1:24:00 ΕΧΟΥΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ 500 ΘΡΗΣΚΕΊΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ
ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ
ΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΩΝ ΜΟΥ ΠΕΔΙΩΝ ΣΕ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ.

ΟΙ ΣΥΜΠANTIKOI NOMOI KAI Η ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ:

ΟΤΑΝ ΤΟ 10% ΕΝΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΖΗΤΗΣΕΙ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ !!!

ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΣΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΠΛΗΘΟΣ;;



(ΕΑΥ: ΘΑ ΣΑΣ ΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ: ΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΝΑ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΥΠΕΛΟ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ;;; ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΕΛΕΙΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΣΤΟ 90' ΣΤΟ ΚΟΡΝΕΡ ΤΟΥ ΤΣΙΑΡΤΑ ΝΑ ΜΠΕΙ Η ΜΠΑΛΑ ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ;;; ΑΚΟΜΗ ΚΑΠΟΙΟΙ ΨΑΧΝΟΥΝ ΚΑΡΕ ΚΑΡΕ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΑΝ ΧΤΥΠΗΣΕ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΔΕΛΛΑ. Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΧΤΥΠΗΣΕ ΠΟΤΕ!!! ΜΙΑ ΑΝΩΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΝ ΕΣΠΡΩΞΕ ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ. ΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟΔΕΙΞΑΜΕ ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΩΣ ΕΘΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΣΕ ΠΑΛΙΟΤΕΡΟ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ
ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΠΙΟ ΚΑΤΩ.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=158762980843445&set=a.167365999983143.54687.139278009458609&type=3&theater

ΜΗΝ ΑΠΟΡΕΊΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΜΕΤΑ ΤΟ ΕΝΔΟΞΟ 2004. (ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ, ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΣΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ EVER). ΤΟΣΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΤΥΦΛΩΣΕ ΚΑΘΕ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΤΑ ΥΒΡΙΔΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ) ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΝΑ ΜΑΣ ΡΙΞΟΥΝ ΤΙΣ ΔΟΝΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ.

ΜΙΑ ΜΙΚΡΉ ΠΛΕΥΡΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΟΛΥΔΙΑΦΗΜΙΣΜΕΝΟ BΙΒΛΙΟ ''THE SECRET'


ΖΗΤΗΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΔΟΘΕΙ https://www.facebook.com/photo.php?fbid=276455799074162&set=a.167365999983143.54687.139278009458609&type=3&theater

1:18:00 ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ
ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΑΛΑ ΜΕΡΗ COCA=COLA PEPSI-COLA ΕΜΠΟΔΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΩΝ ΚΥΜΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΡΡΕΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΚΠΕΜΠΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΜΕΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΛΕΓΧΟΥ

1:30:00 Η ΠΡΟΕΙΟΔΟΠΟΙΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΣΤΑΤΕΣ..

ΤΟ ΕΙΧΑΜΕ ΑΝΑΛΥΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ILLUMINATI CARD GAME ΙΔΙΩΣ ΟΤΑΝ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ
ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ Ο ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ. ΒΕΒΑΙΑ
ΟΙ ΣΚΟΤΕΙΝΟΙ ΔΕΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΚΑΙ ΞΕΚΑΘΥΑΡΑ ΟΠΩΣ ΕΚΑΝΕ Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΠΕΙΡΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ
ΡΟΗ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΕΠΤΑΠΟΛΗΣ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΥΠΟΥΛΑ
ΜΕΣΩ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ ΤΥΠΟΥ ILLUMINATI CARD GAME https://www.facebook.com/media/set/?set=a.159441110775632.51828.139278009458609&type=3
______________________________________________________________________________________

ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ( Παλιότερο άρθρο μας με το ίδιο θεμα από τον φίλο και συνδιαχειριστή Δημήτρη Βιτσικάνο )

ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ .ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟΣΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ . ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ;Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΓΝΩΜΗ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΟΜΩΣ ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣΕ ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΤΕΡΗΣΗΣ .ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΕΣΤΙΑΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΚΑΘΕ ΠΕΡΣΙ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΤΕ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΦΕΡΝΕΙ
ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΛΙΨΗ .

ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΣΑΝ ΛΑΟΣ (Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΑΣ Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΘΕΙΟ ) ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙ ΠΕΤΥΧΑΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΜΕ ΠΕΡΣΕΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΕ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΛΙΓΟΙ ΚΑΙ ΓΥΡΝΑΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΝΑΠΟΔΑ ΟΤΑΝ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΣ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΜΟΡΦΗ
ΜΕ ΧΑΡΑ ΑΦΘΟΝΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ .

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΤΡΕΛΟ ΑΠΛΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ ΟΛΟΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΠΡΩΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑΟΤΑΝ
ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΚΟΥΤΕ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΒΛΕΠΕΤΕ ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΚΑΤΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΕΙΣΤΕ ΜΕ ΚΑΛΗ ΠΑΡΕΑ ΚΑΙ ΝΙΩΘΕΤΕ ΟΜΟΡΦΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΜΙΑ ΦΥΣΑΛΙΔΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΥΡΥΝΕΤΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ ΧΑΡΤΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ..

by Dimitris Vitsikanos on Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011 στις 11:40 π.μ.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=158762980843445&set=a.167365999983143.54687.139278009458609&type=3&theater

_____________________________________________________________________________________




ΤΑ ΤΑΧΥΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΚΠΕΜΠΕΙ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΜΑΣ ΤΡΕΧΟΥΝ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ..
ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΘΕΡΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΝ ΓΝΩΣΤΗ
ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΑΥΡΑ..
ΓΕΜΙΣΤΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΑΣ ΛΕΥΚΟ ΦΩΣ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΗΡΕΜΙΑΣ ΠΑΡΤΕ ΜΕΡΙΚΕΣ
ΒΑΘΙΕΣ ΑΝΑΠΝΟΕΣ ..
Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΩΝ ΘΕΡΑΠΕΙΩΝ ΤΟΥ REIKI..
H ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΥΤΟΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ.. ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΌ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΜΑΣ

https://www.facebook.com/notes/ερευνω-αρα-υπαρχω-what-the-bleep-do-we-know-/το-μικροηλεκτρικο-δυναμικο-του-αντθρωπου-εχεισ-ματι-/164287226965427

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ..

ΕΡΕΥΝΩ!!! ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ !!!

ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΖΑΣ:Εργαλεία διά την ανέλιξιν της ελληνικής μας συνειδητότητος

Από την εκπομπήν 'ArtFM', την Παρασκευήν 8 Νοεμβρίου 2013

 Γεωργαντζάς.jpg
Τοις εγρηγορόσιν ένα και κοινόν κόσμον είναι, των δε κοιμωμένων έκαστος εις ίδιον αποστρέφεσθαι
(Για τους ξύπνιους υπάρχει εις και ο ίδιος κόσμος, ενώ οι κοιμισμένοι στρέφονται ο καθείς εις ένα δικόν του)
Ηράκλειτος (Β 89)

Εξακολουθούν να παραμένουν εις το προσκήνιον, τα θέματα της αφυπνίσεως της ελληνικής μας συν·ειδήσεως και συν·ειδητότητος, όπως δυστυχώς και εκείνον της ευαισθητοποιήσεώς μας, εις την καθεστωτικήν προπαγάνδαν, την οποίαν βιώνουμε καθημερινώς, μέσω των καθεστωτικών ΜΜΕ. Είναι όμως ένα συγκεκριμένον τμήμα της ελληνικής μας παιδείας, το οποίον μας παρέχει τα απαραίτητα εργαλεία, προς αντιμετώπισιν τούτων των προβλημάτων.

Είναι άρδην επιτακτική η ανάγκη να εξοπλισθεί με τα εργαλεία τούτα, ο ελληνικός μας κόσμος, εις αμφοτέρας τας χώρας του ελληνικού μας έθους και έθνους, εις την Ελλάδα και την Κύπρον. Διά να δύναται, όχι μόνον να αντιμετωπίζει την καθεστωτικήν προπαγάνδαν, αλλά ταυτοχρόνως να συμβάλλει ουσιαστικώς εις την συλλογικήν αφύπνισιν της ελληνικής μας συν·ειδήσεως και συν·ειδητότητος.

Πολύς λόγος έχει γίνει περί της τετρακτύος των Πυθαγορείων. ΄Οντως, η τετρακτύς αποτελεί την ουσίαν της διδασκαλίας των, όπως και ένα ιερόν των σύμβολον.

Αποτελείται από τους δέκα πρώτους αριθμούς, δηλαδή 1-10 (ένα έως δέκα), τοποθετημένους εις τέσσαρας σειράς: ένα, εις την πρώτην σειράν, δύο, εις την δευτέραν σειράν, τρεις, εις την τρίτην και τέσσαρας, εις την τέταρτην σειράν. Η κυρία σχέσις της τετράδος και της τετρακτύος φαίνεται και από την φημισμένην σχέσιν των πρώτων τεσσάρων αριθμών με την δεκάδα, την οποία παράγουν όταν προστεθούν: 1+2+3+4=10.

Μεταφερομένη εις τον χώρον της παιδείας, η τετρακτύς συνδέεται με τον βασικόν κορμόν των 4 (τεσσάρων) επιστημών, αι οποίαι σχετίζονται εννοιολογικώς μεταξύ των, εις μίαν ενιαίαν θεωρητικήν βάσιν, ενώ συναποτελούν ένα τμήμα της ελληνικής μας φιλοσοφίας, όπως επίσης και της κοσμοθεάσεως της ελληνικής γραμμής σκέψεως. Είναι δε αι επιστήμαι αυταί: ηαριθμητική, η αστρονομία, η γεωμετρία και η μουσική.

Οπλισμένοι με τα υπερόπλα του ορθολογισμού και της κριτικής σκέψεως, οι στοχαστές της κλασικής Ελλάδος βλέπουν μεν τον άνθρωπον ως ένα ον υλικόν, κατ' ευφημισμόν θα τολμούσα να πω, πρωτίστως δε τον βλέπουν ως ένα ον πνευματικόν. ΄Αρα, το κύριον μέλημά του είναι, και πρέπει να είναι, η πνευματική του ανέλιξις, όχι μόνον προσωπικώς, αλλά επίσης κοινωνικώς και πολιτικώς.

Η ετυμολογική ανάλυσις του όρου «άνθρωπος», εις την οποίαν συγκλίνουν τα πορίσματα της ιστορικής γλωσσολογίας, απαντάται ήδη εις ένα μυκηναϊκόν τύπον γραφής, εις τον οποίον εμφανίζονται λέξεις, προερχόμεναι από την ρίζαν «Dψ» του ουσιαστικού «όψις» και του ρήματος «Dψομαι», όπως επίσης και από το ρήμα «Aρφ», του οποίου ο ενεργητικός παρακείμενος είναι «Dπωπα». Η λέξις «νδρ-ωπος», με «δ», υποδηλώνει εκείνον ο οποίος έχει την μορφήν, την όψιν ή το πρόσωπον ανδρός, άρρενος ή θήλεος, εάν βεβαίως δεν πρόκειται διά ένα όρον του προελληνικού γλωσσικού υποστρώματος.

Η ουσία, η μορφή και η συν·ειδητότης του ανθρώπου λοιπόν συνθέτουν μίαν αρμονικήν έκφρασιν της Φύσεως, από όπου προέρχεται ο άνθρωπος, και δη ο ελληνικός άνθρωπος. Βλέπει δηλαδή τον άνθρωπον, η ελληνική γραμμή σκέψεως, ως αποτελούμενον από ουσίαν,μορφήν και συν·είδησιν, ως μίαν αρμονικήν έκφρασιν της Φύσεως, σκοπός της οποίας φαίνεται πως είναι η συνεχής ανέλιξις της συν·ειδητότητος.

Συν τω χρόνω, το ελληνικόν ερωτικόν μας δαιμόνιον οδηγεί εις την μίξιν της μεριστής και τηςσυνεχούς ουσίας, ώστε το ίδιον το είναι της Φύσεως να ανελίσσεται εις άτομα συν·ειδητά. Τονχρόνον βεβαίως ο Αλκμαίων ο Κροτωνιάτης, ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος, αλλά και η μαθηματική βιολογία, από το 2010, τον περιγράφουν ως τρισδιάστατον, και δη σπειροειδή. Συν τω χρόνω λοιπόν, μετουσιώνεται ο άνθρωπος, διά μέσου οργανισμών όχι της οντολογικής, αλλά τηςοντικής κλίμακος, όπως είναι, π.χ., η κοινωνία των ανθρώπων.

Είναι δε η ουσία η μεριστή ή μεριζομένη, η 'άνευ ποιού' ή 'άποιος ουσία', που παράγει τα βασικά σωμάτια της φυσικής εις ζεύγη, π.χ., ηλεκτρόνια και ποζιτρόνια ή κουάρκ και αντικουάρκ. Σχετικά δε με την μεριστήν ή μεριζομένην ουσίαν, ο Πυθαγόρας και ο Πλάτων την σκιαγραφούν, αντιστοίχως, μετά των όρων: «έτερον» και «αόριστος δυάς», θεωρώντας πως εκπροσωπεί την θήλεια ενέργειαν.

Η συνεχής δε ουσία είναι η πρωταρχική ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, περιδινουμένησπειροειδώς, μιάς και κινείται δυναμικώς, δηλαδή διαχρονικώς, με μίαν μεγάλην ικανότητα διεισδύσεως εις την συν·ειδητότητα του ανθρώπου. Σχετικά με την συνεχή ουσίαν, ο Πυθαγόρας και ο Πλάτων την περιγράφουν με τους όρους: «Εν» και «Λόγος», θεωρώντας πως εκπροσωπεί την άρρενα ενέργειαν.

Ο Πλάτων επίσης αποκαλεί την συνεχή ουσίαν «ταυτόν». Ο Αριστοτέλης όμως την ορά απλώς ως ένα «είδος».

Εις την διαχρονικήν της ανέλιξιν, η ελληνική γραμμή σκέψεως βλέπει την Αρμονίαν ως τον ύψιστον ηθικόν νόμον της Φύσεως. Δια·κανονίζει δε η Αρμονία, την συμπύκνωσιν του τριπτύχου των εννοιών που μας αφορούν αμέσως: Ελευθερία, ΄Ερως Πολιτικός και Δικαιοσύνη!

Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013

Νίκος Καζαντζάκης: Ολόκληρο το βιβλίο του "Ασκητική"

Καζαντζάκης: Ασκητική 

Πρόλογος

Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.
Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή· ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός· κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος.
Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή· κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.
Στα πρόσκαιρα ζωντανά σώματα τα δυο τούτα ρέματα παλεύουν:
α) ο ανήφορος, προς τη σύνθεση, προς τη ζωή, προς την αθανασία·
β) ο κατήφορος, προς την αποσύνθεση, προς την ύλη, προς το θάνατο.
Και τα δυο ρέματα πηγάζουν από τα έγκατα της αρχέγονης ουσίας. Στην αρχή η ζωή ξαφνιάζει· σαν παράνομη φαίνεται, σαν παρά φύση, σαν εφήμερη αντίδραση στις σκοτεινές αιώνιες πηγές· μα βαθύτερα νιώθουμε: η Ζωή είναι κι αυτή άναρχη, ακατάλυτη φόρα του Σύμπαντου.
Αλλιώς, πούθε η περανθρώπινη δύναμη που μας σφεντονίζει από το αγέννητο στο γεννητό και μας γκαρδιώνει· φυτά, ζώα, ανθρώπους· στον αγώνα; Και τα δυο αντίδρομα ρέματα είναι άγια.
Χρέος μας λοιπόν να συλλάβουμε τ΄ όραμα που χωράει κι εναρμονίζει τις δυο τεράστιες τούτες άναρχες, ακατάλυτες Ορμές· και με τ΄ όραμα τούτο να ρυθμίσουμε το στοχασμό μας και την πράξη.
Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

ΠΡΩΤΟ ΧΡΕΟΣ

Ήσυχα, καθαρά, κοιτάζω τον κόσμο και λέω: Όλα τούτα που θωρώ, γρικώ, γεύουμαι, οσφραίνουμαι κι αγγίζω είναι πλάσματα του νου μου.
Ο ήλιος ανεβαίνει, κατεβαίνει μέσα στο κρανίο μου. Στο ένα μελίγγι μου ανατέλνει ο ήλιος, στο άλλο βασιλεύει ο ήλιος.
Τ΄ άστρα λάμπουν μέσα στο μυαλό μου, οι Ιδέες, οι άνθρωποι και τα ζώα βόσκουν μέσα στο λιγόχρονο κεφάλι μου, τραγούδια και κλάματα γιομώνουν τα στρουφιχτά κοχύλια των αυτιών μου και τρικυμίζουν μια στιγμή τον αγέρα·
σβήνει το μυαλό μου, κι όλα, ουρανός και γης, αφανίζουνται.
“Εγώ μονάχα υπάρχω!” φωνάζει ο νους.
“Μέσα στα κατώγια μου, οι πέντε μου ανυφάντρες δουλεύουν, υφαίνουν και ξυφαίνουν τον καιρό και τον τόπο, τη χαρά και τη θλίψη, την ύλη και το πνέμα.
“Όλα ρέουν τρογύρα μου σαν ποταμός, χορεύουν, στροβιλίζουνται, τα πρόσωπα κατρακυλούν σαν το νερό, το χάος μουγκρίζει.
“Μα εγώ, ο Νους, με υπομονή, με αντρεία, νηφάλιος μέσα στον ίλιγγο, ανηφορίζω. Για να μην τρεκλίσω να γκρεμιστώ, στερεώνω απάνω στον ίλιγγο σημάδια, ρίχνω γιοφύρια, ανοίγω δρόμους, οικοδομώ την άβυσσο.
“Αργά, με αγώνα, σαλεύω ανάμεσα στα φαινόμενα που γεννώ, τα ξεχωρίζω βολικά, τα σμίγω με νόμους και τα ζεύω στις βαριές πραχτικές μου ανάγκες.
“Βάνω τάξη στην αναρχία, δίνω πρόσωπο, το πρόσωπο μου, στο χάος.
“Δεν ξέρω αν πίσω από τα φαινόμενα ζει και σαλεύει μια μυστική, ανώτερη μου ουσία. Κι ούτε ρωτώ· δε με νοιάζει. Γεννοβολώ τα φαινόμενα, ζωγραφίζω με πλήθια χρώματα φανταχτερά, γιγάντιο ένα παραπέτασμα μπροστά από την άβυσσο. Μη λες: “Αναμέρισε το παραπέτασμα, να δω την εικόνα!” Το παραπέτασμα, αυτό είναι η εικόνα.
“Είναι ανθρώπινο έργο, πρόσκαιρο, παιδί δικό μου, το βασίλειο μου ετούτο. Μα είναι στέρεο, άλλο στέρεο δεν υπάρχει, και μέσα στην περιοχή του μονάχα μπορώ γόνιμα να σταθώ, να χαρώ και να δουλέψω. “Είμαι ο αργάτης της άβυσσος. Είμαι ο θεατής της άβυσσος. Είμαι η θεωρία κι η πράξη. Είμαι ο νόμος. Όξω από μένα τίποτα δεν υπάρχει.”
Χωρίς μάταιες ανταρσίες να δεις και να δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπινου νου, και μέσα στ΄ αυστηρά τούτα σύνορα αδιαμαρτύρητα, ακατάπαυτα να δουλεύεις· να ποιο είναι το πρώτο σου χρέος.
Με αντρεία, με σκληρότητα στερέωσε απάνω στο σαλευόμενο χάος το καταστρόγγυλο, το καταφώτιστο αλώνι του νου, ν΄ αλωνίσεις, να λιχνίσεις, σα νοικοκύρης, τα σύμπαντα.
Καθαρά να ξεχωρίσεις κι ηρωικά να δεχτείς τις πικρές γόνιμες τούτες, ανθρώπινες, σάρκα από τη σάρκα μας, αλήθειες:
α) Ο νους του ανθρώπου φαινόμενα μονάχα μπορεί να συλλάβει, ποτέ την ουσία·
β) κι όχι όλα τα φαινόμενα, παρά μονάχα τα φαινόμενα της ύλης·
γ) κι ακόμα στενώτερα: όχι καν τα φαινόμενα τούτα της ύλης, παρά μονάχα τους μεταξύ τους συνειρμούς·
δ) κι οι συνειρμοί τούτοι δεν είναι πραγματικοί, ανεξάρτητοι από τον άνθρωπο· είναι κι αυτοί γεννήματα του ανθρώπου·
ε) και δεν είναι οι μόνοι δυνατοί ανθρώπινοι· παρά μονάχα οι πιο βολικοί για τις πραχτικές και νοητικές του ανάγκες.
Μέσα στα σύνορα τούτα, ο νους είναι ο νόμιμος απόλυτος μονάρχης. Καμιά άλλη εξουσία στο βασίλειο του δεν υπάρχει.
Αναγνωρίζω τα σύνορα τούτα, τα δέχουμαι μ΄ εγκαρτέρηση, γενναιότητα κι αγάπη, κι αγωνίζουμαι μέσα στην περιοχή τους άνετα σα να ΄μουν ελεύτερος.
Υποτάζω την ύλη, την αναγκάζω να γίνει καλός αγωγός του μυαλού μου. Χαίρουμαι τα φυτά, τα ζώα, τους ανθρώπους, τους θεούς σαν παιδιά μου. Όλο το Σύμπαντο το νιώθω να σοφιλιάζει απάνω μου και να με ακολουθάει σα σώμα.
Σε άξαφνες φοβερές στιγμές αστράφτει μέσα μου: “Όλα τούτα είναι παιχνίδι σκληρό και μάταιο, δίχως αρχή, δίχως τέλος, δίχως νόημα”. Μα ξαναζεύουμαι, πάλι, γοργά στον τροχό της ανάγκης, κι όλο το Σύμπαντο ξαναρχινάει γύρα τρογύρα μου την περιστροφή του.
Πειθαρχία, να η ανώτατη αρετή. Έτσι μονάχα σοζυγιάζεται η δύναμη με την επιθυμία και καρπίζει η προσπάθεια του ανθρώπου.
Να πως με σαφήνεια και με σκληρότητα να καθορίζεις την παντοδυναμία του νου μέσα στα φαινόμενα και την ανικανότητα του νου πέρα από τα φαινόμενα· πρί να κινήσεις για τη λύτρωση. Αλλιώς δεν μπορείς να λυτρωθείς.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΡΕΟΣ

Δε δέχουμαι τα σύνορα, δε με χωρούν τα φαινόμενα, πνίγουμαι! Την αγωνία τούτη βαθιά, αιματερά να τη ζήσεις, είναι το δεύτερο χρέος.
Ο νους βολεύεται, έχει υπομονή, του αρέσει να παίζει· μα η καρδιά αγριεύει, δεν καταδέχεται αυτή να παίξει, πλαντάει και χιμάει να ξεσκίσει το δίχτυ της ανάγκης.
Να υποτάξω τη γης, το νερό, τον αγέρα, να νικήσω τον τόπο και τον καιρό, να νιώσω με ποιους νόμους αρμολογούνται κι έρχουνται και ξανάρχουνται οι αντικαθρεφτισμοί που ανεβαίνουν από την πυρωμένην έρημο του νου, τι αξίαν έχει;
Ένα μονάχα λαχταρίζω: Να συλλάβω τι κρύβεται πίσω από τα φαινόμενα, τι είναι το μυστήριο που με γεννάει και με σκοτώνει, κι αν πίσω από την ορατή ακατάπαυτη ροή του κόσμου κρύβεται μια αόρατη ασάλευτη παρουσία.
Αν ο νους δεν μπορεί, δεν είναι έργο του να επιχειρήσει πέρα από τα σύνορα την ηρωικήν απελπισμένην έξοδο, να ΄ταν να μπορούσε η καρδιά μου!
Πέρα! Πέρα! Πέρα! Πέρα από τον άνθρωπο ζητώ το αόρατο μαστίγι που τον βαράει και τόνε σπρώχνει στον αγώνα. Πέρα από τα ζώα ενεδρεύω να δω το πρόσωπο το αρχέγονο που μάχεται δημιουργώντας, συντρίβοντας, ξαναχύνοντας τις αρίφνητες μάσκες να τυπωθεί στο ρεούμενο κρέας. Πέρα από τα φυτά αγωνίζουμαι να ξεχωρίσω τα πρώτα παραπατήματα του Αόρατου μέσα στη λάσπη. Μια προσταγή μέσα μου:
Σκάψε! Τι βλέπεις;
Ανθρώπους και πουλιά, νερά και πέτρες!
Σκάψε ακόμα! Τι βλέπεις;
Ιδέες κι ονείρατα, αστραπές και φαντάσματα.
Σκάψε ακόμα! Τι βλέπεις;
Δε βλέπω τίποτα! Νύχτα βουβή, πηχτή σα θάνατος. Θα ΄ναι ο θάνατος.
Σκάψε ακόμα!
Αχ! Δεν μπορώ να διαπεράσω το σκοτεινό μεσότοιχο! Φωνές γρικώ και κλάματα, φτερά γρικώ στον άλλον όχτο!
Μην κλαις! Μην κλαις! Δεν είναι στον άλλον όχτο! Οι φωνές, τα κλάματα και τα φτερά είναι η καρδιά σου!
Πέρα από το νου, στον ιερό γκρεμό της καρδιάς, ακροποδίζω τρέμοντας. Το ένα μου πόδι αδράχνεται από το σίγουρο χώμα, το άλλο ψάχνει στα σκοτεινά απάνω από την άβυσσο.
Ψυχανεμίζουμαι πίσω απ΄ όλα τούτα τα φαινόμενα μια μαχόμενη ουσία. Θέλω να σμίξω μαζί της.
Ψυχανεμίζουμαι πως κι η μαχόμενη ουσία πολεμάει πίσω από τα φαινόμενα να σμίξει με την καρδιά μου. Μα το σώμα στέκεται ανάμεσα και μας χωρίζει. Ο νους στέκεται ανάμεσα και μας χωρίζει.
Ποιο είναι το χρέος μου; Να συντρίψω το σώμα, να χυθώ να σμίξω με τον Αόρατο. Να σωπάσει ο νους, ν΄ ακούσω τον Αόρατο να φωνάζει.
Περπατώ στ΄ αφρόχειλα της άβυσσος και τρέμω. Δυο φωνές μέσα μου παλεύουν.
O νους: “Γιατί να χανόμαστε κυνηγώντας το αδύνατο; Μέσα στον ιερό περίβολο των πέντε αιστήσεων χρέος μας ν΄ αναγνωρίσουμε τα σύνορα του ανθρώπου.”
Μα μια άλλη μέσα μου φωνή, ας την πούμε έχτη δύναμη, ως την πούμε καρδιά, αντιστέκεται και φωνάζει: “Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν΄ αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου! Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!”
Ο νους: “Λαγαρό κι ανέλπιδο είναι το μάτι μου και θεάται τα πάντα. Η ζωή είναι ένα παιχνίδι, μια παράσταση που δίνουν οι πέντε θεατρίνοι του κορμιού μου.
“Κοιτάζω με απληστία, με ανείπωτη περιέργεια, και δεν έχω την αφέλεια του χωριάτη να πιστέψω, και ν΄ ανέβω απάνω στη σκηνή επεμβαίνοντας στην αιματερή κωμωδία.
“Είμαι ο θαματοποιός φακίρης που ακίνητος, καθούμενος στο σταυροδρόμι των αιστήσεων, θεάται να γεννιέται και ν΄ αφανίζεται ο κόσμος, θεάται τα πλήθη να σαλεύουν και να φωνάζουν στα πολύχρωμα μονοπάτια της ματαιότητας.
“Καρδιά, απλοϊκή καρδιά, γαλήνεψε κι υποτάξου!”
Μα η καρδιά ανατινάζεται και φωνάζει: “Είμαι ο χωριάτης και πηδώ απάνω στη σκηνή κι επεμβαίνω στην πορεία του κόσμου!”
Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύουμαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι.
Ρωτώ, ξαναρωτώ χτυπώντας το χάος: Ποιος μας φυτεύει στη γης ετούτη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια; Ποιος μας ξεριζώνει από τη γης ετούτη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια;
Είμαι ένα πλάσμα εφήμερο, αδύναμο, καμωμένο από λάσπη κι ονείρατα. Μα μέσα μου νογώ να στροβιλίζουνται όλες οι δυνάμες του Σύμπαντου.
Θέλω μια στιγμή, προτού με συντρίψουν, ν΄ ανοίξω τα μάτια μου και να τις δω. Αλλο σκοπό δε δίνω στη ζωή μου.
Θέλω να βρω μια δικαιολογία για να ζήσω και να βαστάξω το φοβερό καθημερινό θέαμα της αρρώστιας, της ασκήμιας, της αδικίας και του θανάτου.
Ξεκίνησα από ένα σκοτεινό σημείο, τη Μήτρα· οδεύω σ΄ ένα άλλο σκοτεινό σημείο, το Μνήμα. Μια δύναμη με σφεντονάει μέσα από το σκοτεινό βάραθρο· μια άλλη δύναμη με συντραβάει ακατάλυτα στο σκοτεινό βάραθρο.
Δεν είμαι ο κατάδικος που τον πότισαν κρασί για να θολώσει το μυαλό του· με λαγαρά τα φρένα, νηφάλιος, δρασκελώ το ανάμεσα στους δυο γκρεμούς μονοπάτι.
Και μάχουμαι πως να γνέψω στους συντρόφους, προτού πεθάνω. Να τους δώσω το χέρι μου, να προφτάσω να συλλαβίσω και να τους ρίξω έναν ακέραιο λόγο. Να τους πω τι φαντάζουμαι πως είναι τούτη η πορεία· και κατά που ψυχανεμίζουμαι πως πάμε. Και πως ανάγκη να ρυθμίσουμε όλοι μαζί το περπάτημα και την καρδιά μας.
Ένα σύνθημα, σα συνωμότες, ένα λόγο απλό να προφτάσω να πω στους συντρόφους!
Ναι, σκοπός της Γης δεν είναι η ζωή, δεν είναι ο άνθρωπος. έζησε χωρίς αυτά, θα ζήσει χωρίς αυτά. Είναι σπίθες εφήμερες της βίαιης περιστροφής της.
Ας ενωθούμε, ας πιαστούμε σφιχτά, ας σμίξουμε τις καρδιές μας, ας δημιουργήσουμε εμείς, όσο βαστάει ακόμα η θερμοκρασία τούτη της Γης, όσο δεν έρχουνται σεισμοί, κατακλυσμοί, πάγοι, κομήτες να μας εξαφανίσουν, ας δημιουργήσουμε έναν εγκέφαλο και μιαν καρδιά στη Γης, ας δώσουμε ένα νόημα ανθρώπινο στον υπερανθρώπινον αγώνα!
Τούτη η αγωνία είναι το δεύτερο χρέος.

Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013

Η αρχαία τέχνη της μνήμης: Η ξεχασμένη τέχνη της ελληνικής αρχαιότητας


«Οι ασκήσεις της Μνήμης αποτελούν ενδυνάμωση της Ψυχής.»

Οι "υπεράνθρωπες" εγκεφαλικές ικανότητες και το σύστημα γνώσης των αρχαίων Ελλήνων
Ξεφυλλίζοντας τις σύγχρονες ανατυπώσεις κειμένων των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τα λιγοστά και αποσπασματικά "απομεινάρια" ενός ολόκληρου κόσμου και ενός σώματος γνώσης -που μας πληγώνει να σκεφτόμαστε ότι κάποτε ήταν ενιαίο- δεν είναι λίγες οι φορές που νιώθουμε τη σκέψη μας να "μουδιάζει"... 

Αν αποτολμούσαμε να εξετάσουμε συνολικά τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, η κυρίαρχη διαπίστωση στην οποία θα καταλήγαμε, θα ήταν ότι πρόκειται για ένα δημιούργημα πνευματικά ανώτερο, την αντανάκλαση της συλλογικής σκέψης πολλών ξεχωριστών διανοιών, οι οποίες για κάποιο "άγνωστο" λόγο, συνυπήρξαν στον συγκεκριμένο χώρο και χρόνο.

Τότε, όμως, θα οδηγούμασταν σε ένα άλλο, εξίσου αφοπλιστικό ερώτημα, ποιοι δηλαδή ήταν οι 
ιδιαίτεροι εκείνοι παράγοντες, οι οποίοι συνέτειναν στη σχεδόν ταυτόχρονη, ενσάρκωση, όλων αυτών των ανώτερων διανοιών στον ελληνικό χώρο; 

Κάποιοι εικάζουν ότι ήταν η γλώσσα. (Ή και το καθεστώς δημοκρατίας που επικρατούσε) Ίσως πάλι όχι. Ή τουλάχιστον όχι μόνο. 

Γιατί υπάρχουν πργματικά πολλές ενδείξεις ότι οι εκπληκτικές -σχεδόν υπεράνθρωπες- αυτές εγκεφαλικές ικανότητες των δημιουργών του ελληνικού πολιτισμού, καλλιεργούνταν κατά τη μακρινή αρχαιότητα, και μάλιστα σύμ φωνα με μία πολύ συγκεκριμένη μέθοδο, η οποία μεταγενέστερα επικράτησε να αναφέρεται ως Μνημονική Τέχνη. 

Δεν αποκλείεται, επίσης, και η ίδια η μαθηματικά δομημένη, "μνημονική" ελληνική γλώσσα, να αποτελεί, όπως θα δούμε και στη συνέχεια, απλή προέκταση των ανώτερων διανοητικών ικανοτήτων που καλλιεργούνταν μέσω της μακροχρόνιας και επίμονης εξάσκησης του νου, στο προαιώνιο αυτό σύστημα γνώσης.

Την Τέχνη της Μνήμης, της οποίας τα ίχνη χάνονται στις "σκοτεινές" εποχές πολύ πριν από τα ομηρικά χρόνια, τη συναντάμε σε συχνές αναφορές σε ολόκληρη την κλασική και ελληνιστική αρχαιότητα, ενώ αργότερα την παρακολουθούμε να διαδίδεται και στο λατινικό χώρο, όπου και προσωρινά ατονεί ιδίως μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού και τη γενικότερη πνευματική "παρακμή" της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας), για να αναβιώσει αρκετούς αιώνες αργότερα, την εποχή του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης.

Η παρατήρηση ότι όλες οι αναφορές της αρχαίας ελληνικής γραμματείας στην Τέχνη της Μνήμης είναι σχετικά σύντομες, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η εξάσκηση της στα αρχαία χρόνια ήταν σε τέτοιο βαθμό διαδεδομένη, ώστε να θεωρείται "περιττή" μια πιο λεπτομερειακή αναφορά σε αυτήν (σε αντίθεση π.χ. με τα μαθηματικά). Το γεγονός δε ότι η εξάσκηση της δεν ανακόπηκε μετά τη διάδοση της γραφής (ούτε καν μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας, κατά τα πρώι μα χρόνια της Αναγέννησης), μας κάνει να "υποψιαζόμαστε" ότι πρόκειται για πολλά παραπάνω από ό,τι η ονομασία "Μνημονική Τέχνη" αφήνει να εννοηθεί...

Πρόκειται για μια μέθοδο "εσωτερικής γραφής" -"αποτύπωσης", όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Αριστοτέλης "των εννοιών με τη μορφή εικόνων στις κέρινες πλά κες της ψυχης"(!)- η οποία επι τρέπει στον ασκούμενο την ανάκληση κάθε είδους πληροφορίας, σαν να ξεφυλλίζει τις σελίδες ενός βιβλίου.

Αυτή η σχολαστική οργάνωση και ταξινό μηση των ιδεών, των εννοιών και των πληρο φοριών στον ανθρώπινο νου με την, μη δεσμευτική για τη σκέψη, μορφή των εικό νων, επιτρέπει την αλληλεπίδραση και το συσχετισμό τους σε ένα επίπεδο κατά πολύ βαθύτερο από αυτό της συνηθισμένης σκέψης.

Με αυτόν τον τρόπο, διευκολύνεται η παραγωγή πρωτότυπων ιδεών, οι οποίες φαίνονται να προέρχονται από "έμπνευση", καθώς το λογικό μέρος του νου (που λειτουργεί με το λόγο), δεν παρεμβάλλεται στη νοητική διαδικασία, επιτρέποντας ενδεχομένως στην ανθρώπινη διάνοια να συντονιστεί σε κάποιες συχνότητες, κατά τις οποίες γίνεται εφικτή η αλληλεπίδραση της με κάποιο είδος "μορφογενετικού πεδίου" συμπαντικής γνώσης!

Παρασκευή 30 Αυγούστου 2013

END. Ε.ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ΓΙΑ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ ΗΧΟΥ... 26/7/13

ΣΤΙΣ 26/7/2013 

Ο ΕΜΜ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ HZ 
ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ Ο ΗΧΟΣ ΑΥΤΩΝ ΕΠΙΔΡΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

396 ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟ

417 ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΑΝΕΛΙΞΗΣ

528 ΘΕΡΑΠΕΙΑ DNA

639 ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΔΟΝΗΣΕΩΝ

741 ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ

852 ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΑΛΛΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΩΝ ΥΠΑΡΞΕΩΝ

963 ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ
P. P.
ΠΗΓΗ:  http://alfeiospotamos.pblogs.gr/2013/08/end-e-lamprakhs-gia-syhnothtes-hhoy.html
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...