Ας σκεφτούμε...

Και αν ήταν κοντά...

Της Μελίνας Κονταξή

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015 9:32 π.μ.
http://www.freepen.gr/2015/08/blog-post_7571.html

1920 εκλογές. Οι Έλληνες της κυρίως Ελλάδας αποφασίζουν ότι η Σμύρνη ήταν μακριά . Και που μεγάλωσε η Ελλάδα εσένα μήπως μεγάλωσε το χωράφι σου ρωτούσε βουλευτής Μεσσηνίας της εποχής ψηφοφόρο του. Και όμως το χωράφι του και τα χωράφια όλων των Ελλήνων της ενδοχώρας είχαν μεγαλώσει εξαιτίας του Ελληνισμού που βρισκόταν έξω από τα σύνορα του μικρού κράτους . Οι Έλληνες της Μικράς Ασίας απορροφούσαν την υλική και πνευματική παραγωγή της μητρόπολης διψούσαν γι΄αυτή. Και έτσι η μεγάλη Ελλάδα μεγάλωνε και τα χωράφια. Και όμως το 1920 οι Ελλαδίτες αποφάσισαν ότι δεν χρειαζόταν την μεγάλη Ελλάδα...

Και ποιος σας ρώτησε Πλακιώτες στενόψυχοι και αποφασίσατε ότι δεν θέλετε το ένωμα της φυλής, έγραφε η Πηνελόπη Δέλτα τοτε και έτσι το 1922 η Ελλάδα μίκρυνε χωρίς να αυξηθεί το μέγεθος κανενός χωραφιού αντίθετα καταδικάστηκαν και τα χωράφια και το μεγάλο οικόπεδο η πατρίδα να μείνουν μικρά για πάντα.

1955, Σεπτεμβριανά, Πογκρόμ εναντίον του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης η αρχή του τέλους για τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης . Και τι να κάναμε πόλεμο για 100.000 ανθρώπους δεν είναι ότι οι Τούρκοι απείλησαν το χωράφι μας, τότε μάλιστα να ασχοληθούμε .Και έμειναν απομεινάρια του Ελληνισμού στην Κωνσταντινούπολη στην Ίμβρο στην Τένεδο, άλλα το μικρό χωράφι μας στην θέση του, μόνο πιο μικρό χωρίς να βλέπουμε την διαφορά ακόμα

1974, η Κύπρος είναι μακριά αμάν με τους Κύπριους που είναι έτσι όχι σαν εμάς τους υπόλοιπους Έλληνες, άσε που δεν φέρθηκε ο τάδε ευγενικά στον τάδε τότε, ενώ όλοι οι άλλοι Έλληνες που είχαμε πάντα αγαστές σχέσεις μεταξύ μας ποτέ δεν είχαμε εφιάλτες, σιγά μην ρισκάρουμε το χωράφι για τους Κύπριους .

Το 1821 εκποίησαν περιουσίες οι Κύπριοι πέρα απ όσους ήρθαν να πολεμήσουν για το έθνος. 40 εκατομμύρια μάζεψαν το 1940 σε έρανο για τον αγώνα μέχρι και βέρες πουλούσαν. Λεπτομέρειες...

Μπορεί το Ελλαδικό κράτος να απελευθερώθηκε με αγώνα του έθνους, στην συνέχεια όμως πουλημένες ηγεσίες θυσίασαν το έθνος και φρόντισαν ο λαός να ξεχάσει, να γίνει ατομιστής, να αδιαφορεί για την ελευθέρια των αδερφών του νομίζοντας ότι προστατεύει την δική του ασφάλεια νομίζοντας....

Το έπος του 40 δεν ήταν κρατικός αγώνας αλλά εθνικός αλλά ποιος να ενδιαφερθεί, στο κάτω- κάτω δεν χρειαζόμασταν το έθνος έχουμε τους συντρόφους η τους συμμάχους εμείς . Και το 37/ τις εκατό της Κύπρου υποδουλώθηκε αλλά το χωράφι στην θέση του ελάχιστο πια αλλά για μας ολόκληρο, η όραση μας είχε περιοριστεί τόσο πολύ πια.

2015 χωρίς Μικρά Ασία χωρίς τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης της Ίμβρου της Τενέδου και το απομεινάρι του χωραφιού να το απειλεί ο ΕΝΦΙΑ χωρίς συμμάχους χωρίς συντρόφους.

Και αν ήταν κοντά. Και αν το 1920 οι Έλληνες αποφάσιζαν ότι η Σμύρνη ήταν κοντά και αν...

ΠΗΓΗ:  http://manosdanezis.gr/index.php/blog/378-2015-08-20-06-52-06

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ: Η Βαθύτερη Πραγματικότητα του Ναι και του Όχι των Ελλήνων

01/07/2015

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ:

Η Βαθύτερη Πραγματικότητα του
Ναι και του Όχι των Ελλήνων

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΨΕΥΔΟΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΕΥΡΩ ή ΔΡΑΧΜΗ, ΜΕΣΑ ή ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΠΟΥ ΔΙΧΑΖΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ

Γεννήθηκα σε μια χώρα που το όνομά της φαινόταν πως ήταν σε όλους γνωστό, αλλά ωστόσο ούτε στο δημοτικό, ούτε στο γυμνάσιο, ούτε στο λύκειο ή σε κάποια ανώτατη σχολή μου είπαν τι σημαίνει. Έπρεπε μόνος μου να το ερευνήσω. Και αυτοί οι επιθεωρητές και οι κρατικοί ελεγκτές που ερχόντουσαν μια φορά τον χρόνο στο σχολείο, τι έλεγχαν τελικά; Αν είπε λιγότερα ή περισσότερα ο Δάσκαλος απ’ ότι προέβλεπε το πάντα προβληματικό πρόγραμμα και ποιός έφτιαξε το πρόγραμμα και για ποιό σκοπό το έφτιαξε; Γιατί να προγραμματίζει την αποτυχία; Αισθανόμουν μέρος αυτής της μεγάλης αποτυχίας του προγράμματος. Ήμουν μέρος τους προβλήματος και όφειλα να το λύσω για να αποδεσμευτώ. Αλλά αυτό έμοιαζε σχεδόν αδύνατον.
Όταν έμαθα λοιπόν, ότι Ελλάς σημαίνει γη του φωτός, λίθος φωτός ή το φως της γης, ένα μειδίαμα σχηματίστηκε στο πρόσωπο μου ασυναίσθητα, καθώς σκεπτόμουν τι τραγική ειρωνεία που είναι να ζεις σε μια φωτεινή χώρα, ανάμεσα σε ανθρώπους που ζουν στο σκοτάδι της ψυχής τους. Φυσικά, δεν είναι οι περισσότεροι, αλλά και πότε νοιάστηκε ο λύκος αν τα πρόβατα είναι πολλά ή λίγα όταν έχει όλα τα μέσα και την εξουσία να επιβάλλει στους περισσότερους τη δική του πραγματικότητα του φόβου και της τρομοκρατίας σε έναν απάνθρωπο αγώνα επιβίωσης. Απάνθρωπο, γιατί την ίδια ώρα που ξυπνάει μέσα του το κυνηγημένο ζώο, σκοτώνει κάθε τι ανθρώπινο.
Για εκείνους που πρόδωσαν υπηρετώντας τους Μήδους–Πέρσες είπαν ότι μήδισαν. Είναι τραγωδία να πίνεις Αλήθεια πριν το γάλα και έπειτα να γεννιέσαι σε έναν κόσμο που σε προδίδει και σε καταδυναστεύει, σε εκμεταλλεύεται και σε εξαπατά από το μαιευτήριο ως το κοιμητήριο. Κάποτε είπα στον εαυτό μου: «Λες η πικρία σου να προδίδει τον αληθινό σου ρόλο; Αν προδοθείς, δικαιούσαι να γίνεις προδότης; Μόνο αν υπάρχει ο αληθινός Δάσκαλος μέσα σου είσαι ανίκανος να προδώσεις. Αυτός σου παίρνει μόνο τις ψευδαισθήσεις σου.
Ποιες είναι οι ψευδαισθήσεις των Ευρωπαίων που αφαιρεί το Όχι του Δημοψηφίσματος; Ας δούμε τις κυριότερες:
α) Το κοινό συμφέρον και η Ενότητα των λαών: Ήταν απάτη ενός ολιγαρχικού συμφέροντος ανάμεσα στα κράτη μέλη. Έτσι ονομάστηκε η έξαρση του ρατσισμού του εθνικοσοσιαλισμού και φυλετισμού ανάμεσα όχι μόνο στα έθνη, αλλά και στους βόρειους και νότιους, τους δυτικούς και ανατολικούς της ίδιας της χώρας (Ισπανίας–Αγγλίας–Γαλλίας–Ιταλίας–Γερμανίας) κ.λπ.
β) Πρόοδος-Αλληλεγγύη-Ανθρωπισμός: Αν οι αυτοκτονίες, η κατάθλιψη, η βία, η τρομοκρατία είναι πρόοδος, τότε έχουμε προοδεύσει πολύ. Θα την δούμε στους Ευρωπαίους εταίρους που μας υπερχρεώνουν με δόλο, χωρίς να μας αποζημιώνουν και χωρίς να μας επιστρέφουν το κατοχικό δάνειο. Θα τα δούμε επίσης στα εκατομμύρια άστεγους, απόρους, μετανάστες, ορφανά πολέμου, στο δουλεμπόριο, την εκπόρνευση και την παιδική εκμετάλλευση.
γ) Παιδεία: Φτωχοποίηση γλώσσας, διαστροφή εννοιών, απαξίωση ιδανικών–αξιών–αγαθών–αρετών, προσβολή ηθών, εθίμων, ιστορίας, πολιτισμού, ανθρωπιάς.
δ) Δικαιοσύνη-Ισότητα-Δημοκρατία: Εκατομμύρια πλέον τρώνε από τα σκουπίδια, οι φτωχοί φτωχαίνουν και οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. Οι εταίροι ψηφίζουν οι Έλληνες να παίρνουν φάρμακα γενόσημα και να τρώνε μεταλλαγμένα και απαξιώνουν το Δημοψήφισμα στη χώρα που γέννησε την Δημοκρατία.
ε) Ειρήνη: Το πιο μεγάλο ψέμα δεν το δείχνουν μόνον οι πόλεμοι έξω από την πόρτα μας αλλά και μέσα στο ίδιο μας το διαμέρισμα μέχρι και μέσα μας. Πριονίζουμε το κλαδί που καθόμαστε.
Ούτε ο Εφιάλτης, ούτε ο Σόλων θα πίστευε πως στη χώρα που γέννησε την Δημοκρατία, το Δημοψήφισμα κάποτε θα το θεωρούσαν βδέλυγμα που εξυπηρετεί το διχασμό και τον εμφύλιο σπαραγμό. Ο Πλάτων δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το 2015, στην πλατεία Συντάγματος κάποιοι θα έκαναν διαδήλωση για να βγουν από το σπήλαιο της ανεργίας, της πείνας, της φτώχειας και το ποδοπάτημα της αξιοπρέπειάς τους και στη συνέχεια εκείνοι που αδιαφορούσαν για όλα αυτά να διαδηλώνουν έξω από την Βουλή των Ελλήνων ότι προτιμούν να έρθουν και άλλα χειρότερα μνημονιακά μέτρα στο σπήλαιο, παρά να πάψουν να θεωρούνται Ευρωπαίοι. Τέτοιοι Ευρωπαίοι θέλουμε να είμαστε; Αυτό ήταν το όραμα όλων των πολιτών, των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η υποταγή σε ένα όραμα δίχως αύριο όπως το ζουν οι χιλιάδες των αποφοίτων που αναγκάζονται να μεταναστεύουν; Εκείνοι που είχαν υποτιμήσει την ελληνική παιδεία και γι’ αυτό σπούδασαν στο εξωτερικό, αναγνωρίζοντας την εξαθλίωση της κρατικής εκπαίδευσης στέλνουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν στο εξωτερικό για να ζήσουν εκεί, αφού το μέλλον της Ελλάδας έγινε πλέον σκοτεινό εξαιτίας της στάσης τους.
Όλα αυτά είναι κατανοητά, αυτό που δεν είναι κατανοητό με κανένα τρόπο είναι, ότι μετά από απ’ όλα αυτά διαδηλώνουν στο Σύνταγμα την προτίμησή τους να παραμένουν τα πράγματα όπως έχουν και εκεί βλέπεις ποιοί παρελαύνουν λέγοντας «Ναι» Ακαδημαϊκοί, Πρυτάνεις, Επιστήμονες, Καθηγητάδες, Καλλιτέχνες, Ελληναράδες, Πολιτικάντηδες, Καλαμαράδες, Πατριάρχες της Εκκλησίας και πρώτα απ’ όλα οι συντονιστές των μεγάλων πορνείων της δημοσιογραφίας. Άλλες πόρνες όμως συγχώρεσε ο Χριστός, στους υποκριτές είπε «Ουαί» και τους απεκάλεσε «γεννήματα εχιδνών». Τα τραπέζια των τοκογλύφων τίναξε στον αέρα ο Χριστός και ούτε δέχθηκε να γίνει ηγέτης των ζηλωτών για να μην τροφοδοτήσει τον εμφύλιο διχασμό.
Στην αρχή χτύπησαν την Ιστορία μας, την έκαναν κομματάκια μπροστά μας και εξαφάνισαν τον Αρχάνθρωπο, πρόγονο των Ελλήνων, ηλικίας 1 εκατομμυρίου ετών ευρήματα, για να πιστέψουμε ότι προερχόμαστε όλοι από έναν πιθηκάνθρωπο της Αφρικής μόλις 300.000 χιλιάδων ετών. Όποιος γνωρίζει αληθινό Έλληνα, γνωρίζει κάποιον που προηγείται κατά 700 χιλιάδες χρόνια εξέλιξης, δηλαδή βλέπει το μέλλον του.
Δεύτερον αποκρύπτουν ότι ο Μινυακός προμινωικός πολιτισμός προηγείται τουλάχιστον 40.000 χιλιάδες χρόνια από τον Σουμεριακό που κι’ αυτός είναι Δραβιδικός Αιγαίος κλάδος, ενός παγκόσμιου πολιτισμού που κοιτίδα είχε την ελλαδική γη.
Τρίτον: Ηρακλής, Αχιλλέας, Αλέξανδρος, Σωκράτης, Πλάτων μέχρι και ο Κολοκοτρώνης θεωρούνται μέθυσοι και ομοφυλόφιλοι. Δολοφονημένοι, εξόριστοι και αδικημένοι πεθαίνουν οι καλύτεροι των Ελλήνων.
Τέταρτον: Ενετοί και Τρώες κάνουν την αρχή ενός πολέμου που δεν σταμάτησε ποτέ στον εμφύλιο Σπάρτης και Αθήνας μετρώντας χιλιάδες θύματα. Βαβυλώνιοι, Σκύθες, Φοίνικες, Καρχηδόνιοι, Πέρσες και Λατίνοι. Την σκυτάλη θα παραλάβουν οι Χάζαροι, Τουρκομογγόλοι και Ούννοι και θα ηγούνται πάντα οι Φράγκοι και Αγγλοσάξωνες στην γενοκτονία των Ελλήνων σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Οι Ενετοί έκαναν χειρότερα από τους Τούρκους στην πρώτη άλωση του 1204. Έτσι έγινε και ο Πάπας Υπερδύναμη. Ενετός βομβάρδισε την Ακρόπολη, ούτε Τούρκος το έκανε, ούτε Εβραίος. Ο εκφραγκισμός τροφοδοτήθηκε στο Βυζάντιο με τον ξεριζωμό και την δίωξη του ελληνισμού͘ 2 εκατομμύρια Έλληνες βασανίστηκαν και κατακρεουργήθηκαν στην Σκυθόπολη επί Βυζαντίου. Άλλα 2,5 εκατομμύρια Έλληνες θα σφάξει ο Μπαρμπαρόσα, άλλα 2 εκατομμύρια στην τουρκοκρατία, άλλα 2 εκατομμύρια στον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο από Ιταλούς, Γερμανούς και Βούλγαρους. Πόσα εκατομμύρια πέθαναν στον Εμφύλιο, την χούντα, την Κύπρο, το Πολυτεχνείο, στα νοσοκομεία, σε ατυχήματα και πόσους από καρδιακά, εγκεφαλικά, καρκίνους, ντροπή και απογοήτευση;
Πέμπτον: Οι Ρόθτσιλντ μας δάνεισαν το 1821 και οι ίδιοι πήραν το χρυσό της Ανατολής, οι ίδιοι μας υπερχρέωσαν στη συνέχεια για να χρεοκοπήσουμε φροντίζοντας να έχουν στον έλεγχό τους την Τράπεζα της Ελλάδας στερούμενοι του δικαιώματος να κόβουμε δικό μας χρήμα.
Το 1922 στην Σμύρνη έγινε συνωστισμός στο λιμάνι και πνίγηκαν οι Μικρασιάτες.
Και πάλι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί μας Γερμανοί είχαν εκπαιδεύσει και τροφοδοτήσει με πολεμοφόδια τον τουρκικό στρατό. Και πάλι αγγλοαμερικάνοι, ελβετοί και φραντσέζοι κοιτούσαν με θλίψη το θέαμα. Εμπρησμούς, λεηλασίες, βιασμούς, δολοφονίες, αρπαγή. Και πάλι οι σύμμαχοί μας αφού είδαν τους Γερμανούς να μας ισοπεδώνουν την οικονομία, μας έσυραν σε έναν εμφύλιο για να είναι σίγουροι. Το ίδιο θέλει και ο Σόρος σήμερα.
Μετά το ευρώ, βλέπουμε Τούρκους, Γερμανούς, Εβραίους, Κινέζους, Ελβετούς, Γάλλους, Άγγλους, Ρώσους, Αμερικάνους να αγοράζουν αεροδρόμια, διόδια, λιμάνια, γη, νησιά, υπηρεσίες, ΔΕΚΟ, πετρέλαια, την ακτή Ποσειδώνος, μάρμαρο, ζεόλιθο, χρυσό, ελιές, αμπέλια και τα σπίτια μας που δεν προλάβαμε να ξεχρεώσουμε γιατί ήρθαν νέα χαράτσια. Εμείς τους συγχωρέσαμε χίλιες φορές. Εκείνοι απαιτούν την τιμωρία μας κι όπως ο Σάυλωκ της Βενετίας ο τοκογλύφος θέλουν κομμάτι από την σάρκα μας. Δεν νοιάζεται κανείς πια για το τι νερό πίνει ή τι μεταλλαγμένα τρώει, ούτε τι αέρα αναπνέει και έτσι διεκδικεί μάταια τα χαμένα ανθρώπινα δικαιώματά του αφού του στερούν και τα φυσικά.
Δεν μπορείς να λέγεσαι ούτε Έλληνας, ούτε Χριστιανός όταν συντηρείς με τις καθημερινές σου επιλογές κατεστημένα υποκρισίας, αδικίας και τρομοκρατίας. Το πρόβλημα λοιπόν βρίσκεται στα κίνητρα, αυτά είναι η αληθινή μας ταυτότητα. Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους. Όσοι υπηρετούν τον μαμωνά, το θεό του χρήματος διακρίνονται από τον φόβο τους, δηλαδή «την αγάπη» τους για το χρήμα, όπως λέμε ανόητα, ενώ θα έπρεπε να λέμε εξάρτηση καθώς η αγάπη δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τις πράξεις και τα ένστικτα, τα συναισθήματα και τα πάθη, τις σκέψεις και το σκέπτεσθαι, τα λόγια και την συμπεριφορά που διαμορφώνονται από τα ποταπά κίνητρα της υλιστικής συνείδησης.
Ο αληθινός Έλληνας όπου κι αν βρίσκεται ζει και αναπνέει το φως που υπάρχει μέσα του, την Αγάπη που αναγνωρίζει ως Αλήθεια που τον ελευθερώνει. Τα κίνητρα που προέρχονται από την πνευματική συνείδηση της Αγάπης διαμορφώνουν ένα αρμονικό δυναμικό κίνησης, διαφορετικής ποιότητας θυμικό και συγκινήσεις, ανώτερη νοημοσύνη και ευφυΐα και άλλη συμπεριφορά καθώς το εύψυχον κινείται μέσα από βαθύτερες μνήμες και υψηλότερα οράματα, με άλλη επίγνωση και συνείδηση ταυτότητας.

Ποιά είναι τα πρότυπα όμως, τα οποία επιβάλλονται και κυριαρχούν και πώς ενώ ζούμε τα αποτελέσματα αυτής της παγκόσμιας πλύσης εγκεφάλου βασιλεύει η παθητική αποδοχή των σκουπιδιών που μας προβάλλουν και μας τροφοδοτούν τα Μ.Μ.Ε.; Εάν διακρίνουμε ότι πίσω από κάθε πρόβλημα κάθε πολιτισμού και κάθε κοινωνίας βρίσκεται ένα κενό παιδείας, κι αν παραδεχόμαστε ότι τα Μ.Μ.Ε. έχουν υποκαταστήσει το ιερό λειτούργημα της παιδείας, τότε θα ξεκινούσαμε την κάθαρση στον χώρο της δημοσιογραφίας και έπειτα στον κόσμο της εξαγορασμένης διανόησης και τους ακαδημαϊκούς κύκλους, τα σχολικά προγράμματα και βιβλία και κυρίως την παιδεία των Δασκάλων. Για να το κάνουμε όμως αυτό, πρέπει να ξεκινήσουμε την κάθαρση μέσα μας ώστε να αποδεσμευτούμε από την εσωτερική λογοκρισία και τις παγίδες της παραπληροφόρησης.

Ο ιστός αυτής της αράχνης (βλ. σχετικό πίνακα) υφαίνεται με ιδέες που εκφράζονται μέσα από τους πέντε βασικούς πυλώνες του ανθρώπινου πολιτισμού και τις αντίστοιχες εξουσίες: κυβερνητική–οργανωτική, Μ.Μ.Ε., νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική. Αντίστοιχα, η κοσμοθεώρηση και η φιλοσοφία κάθε ανθρώπου καθρεπτίζεται στην παιδεία, η πολιτισμική μνήμη στην τέχνη, η τεχνολογία στην επιστήμη, η οικονομία στην πολιτική και η ηθική στην θρησκεία.

Όσον αφορά τον πρώτο πυλώνα, μας οδήγησε σε ένα παγκόσμιο υπαρξιακό αδιέξοδο μηδενισμού με την απαξίωση προτύπων, αξιών, την εγκατάλειψη του μέτρου, την υποτίμηση του Δασκάλου και της μάθησης μέσω μιας διαστρεβλωμένης ιστορίας, γλώσσας και εκπαίδευσης δημιουργώντας τσουνάμι κατάθλιψης και αυτοκαταστροφικότητας.

Ο δεύτερος πυλώνας της τέχνης, πατάει το κουμπί της χειραγώγησης μέσω προπαγάνδας, καταναλωτισμού και υποταγής σε μόδες και life style, σε μπότοξ, αναβολικά, στην τροφοδοσία ενός εγωκεντρικού ναρκισσισμού δημιουργώντας μια πανδημία αλτσχάιμερ, διπολισμού και σχιζοφρένειας ανάμεσα στο παγκόσμιο πρόβλημα του υπερπληθυσμού και του δημογραφικού προβλήματος υπογεννητικότητας στην Ελλάδα. Ο τρίτος πυλώνας έχει σχέση με το καθεστώς της οικολογικής ρύπανσης, της χρεοκρατίας, των πολέμων, τις εργασιακές σχέσεις, τον τζόγο, την πορνεία, την εγκληματικότητα, το δουλεμπόριο και την αναγκαστική μετανάστευση. Ο τέταρτος με την διαμόρφωση ενός ταραγμένου και μολυσμένου συναισθηματικού κόσμου συνεχούς καταστολής ή εκτόνωσης του θυμού και της οργής, συνδέεται με το παγκόσμιο θέμα της ελεύθερης ενέργειας που θα μπορούσαμε να έχουμε, αλλά δεν έχουμε. Ο πέμπτος πυλώνας συντηρεί το φόβο του θανάτου, την ντροπή και την ενοχή για κάθε τι σωματικό και την καταδίκη της μετά θάνατον κρίσεως.
Ο ιστός πλέκεται αριστοτεχνικά με απαγορεύσεις, φανατισμό, θρησκευτική μισαλλοδοξία, ταμπού και που αντί να οδηγήσει στην Βασιλεία των Ουρανών καταλήγει σε μια αφόρητη τρομαχτική μιζέρια, υποταγή στην βλακεία και στο φθόνο.
Κάθε άνθρωπος ανεξαρτήτου φυλής, εθνότητας, θρησκείας και ιδεολογίας είναι συντονισμένος σε κάποια συχνότητα ζωής ανάλογα το επίπεδο συνείδησης του, δηλαδή της συμμετοχής του σε κάθε λειτουργία των πέντε πυλώνων. Ανεξάρτητα από το αν πιστεύει ή όχι ότι είναι τυχαίο που έχει πέντε δάκτυλα, πέντε γεύσεις, πέντε αισθήσεις και ότι ζει σε πέντε ηπείρους, η νομοτέλεια του συντονισμού ή του αποσυντονισμού του από το μέτρο, καθορίζει όχι απλώς το βιοτικό, αλλά το βαθύτερο επίπεδο ύπαρξής του.
Οι παρακάτω πίνακες περιλαμβάνουν στοιχεία αυτών των επιπέδων συνολικά.
Λέμε Ναι στην πρώτη στήλη και Όχι στην δεύτερη ή το ανάποδο; Το Δημοψήφισμα γίνεται αφορμή αυτοπροσδιορισμού και αυτογνωσίας. Τα προσωπεία πέφτουν και η αληθινή μας ταυτότητα φανερώνεται. Καιρός να δούμε ποιοι είμαστε και να διεκδικήσουμε ό,τι μας αξίζει.

ΠΗΓΗ: http://ergo-logou-agapis.blogspot.gr/2015/07/blog-post5.html?spref=fb

Κατεβάστε 43 βιβλία για την Επανάσταση του 1821! Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΔΩ ΔΩΡΕΑΝ!!!

 

 

Γιάννη Σκαρίμπα: "Το 1821 και η αλήθεια"

Αποσπάσματα από την εισαγωγή του βιβλίου:

«Ο κατά μόνον το γένος και το θρήσκευμα του διαφέρων είναι ένας άγιος, μπρος στον κατά μόνο το «κατεστημένο» του διαφέροντα.

- Οι Τούρκοι δεν ήσαν οι χειρότεροι… Ο ελληνικός λαός δε θάκανε την επανάσταση για ν’ αποκαταστήσει και πολιτικά τους κοτζαμπάσηδες. Οι λέγοντες ότι η Επανάσταση ήταν μόνον Εθνική, ή είναι αδιάβαστοι, ή δε μας λένε την αλήθεια. Σκοτώνοντας τους Τούρκους ήξερε ότι σκοτώνει το σύμμαχο των κοτζαμπάσηδων. Χωρίς τον αφανισμό πρώτα αντουνού, δεν μπόραε να ξεπάτωνε τους άλλους. Το ότι σ’αυτό η Επανάσταση γελάστηκε, δεν παει ναπεί διόλου ότι τους εφείσθη. Θα τους πέρναε εν στόματι μαχαίρας. Το ότι νόμισε ότι για τούτο είχε καιρό, αυτό την έφαγε… Η Επανάσταση απότυχε…»

«Τα δύο Εικοσιένα

Το Εικοσιένα, όπως το ξέρουμε μέσα από την επίσημη ιστορική παράδοση, μοιάζει με τ’ αναστραμμένο είδωλο που βλέπουμε να καθρεφτίζεται στα θαμπά νερά μιας λίμνης. Είναι βέβαια η ίδια εικόνα, μα δοσμένη από την ανάποδη. Για να γνωρίσει κανείς τ’ αληθινό Εικοσιένα πρέπει να σκύψει πάνω σ’ άλλα κείμενα, σ’ εκείνα που προετοίμασαν το σηκωμό, σ’ αυτά που γράφτηκαν όσο βρόνταγε το καρυοφύλλι κι άστραφτε το γιαταγάνι και στ’ απομνημονεύματα των αγωνιστών - του Μακρυγιάννη, του Κασομούλη, του Κολοκοτρώνη, του Φωτάκου, τον Σπυρομήλιου, του Περραιβού, του Σπηλιάδη και τόσων άλλων.

Δύο ήταν τα Εικοσιένα: Το ένα του λαού και των πιο προοδευτικών ανθρώπων εκείνου του καιρού, το άλλο των κοτζαμπάσηδων και των πολιτικάντηδων. Του πρώτου οι ρίζες αντλούνε τους χυμούς τους από τα «Δίκαια του ανθρώπου» του Ρήγα Βελεστινλή, πάνω στ’ άλλο πέφτει βαρύς ο ίσκιος της «Πατρικής Διδασκαλίας» του Μακαριωτάτου Πατριάρχη της Αγίας Πόλης Ιερουσαλήμ Κυρ Ανθίμου - ή πιο σωστά του Γρηγορίου.»

«Το θαύμα του ‘21 δεν έγκειται στη στρατιωτική ήττα της Τουρκιάς -πράγμα ευκολότερο -αλλά στο (ως εκ θαύματος) σώσιμο του από την εχθρότητα των κοτζαμπάσηδων, των λογίων και του Κλήρου.»

Πατήστε ΕΔΩ για να το διαβάσετε ή να το κατεβάσετε:

Giannis_Skarimpas_-_to_1821_kai_i_alithia

 Η επανάσταση του 1821, όπως την έζησαν οι πρωταγωνιστές

Αν βαρεθήκατε να διαβάζετε τις ερμηνείες του ενός και του άλλου, είναι καιρός να διαβάσατε, δίχως σχόλια και υποκειμενικές ερμηνείες, τι ακριβώς έγραψαν οι άνθρωποι που συμμετείχαν στην Επανάσταση. Σας χωρίζει ένα κλικ από τα σημαντικότερα βιβλία της ελληνικής γραμματείας.

Απλώς κάντε κλικ στους παρακάτω συνδέσμους:

1. Μακρυγιάννη-Απομνημονεύματα
2. ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ
3. Τρικούπη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (1)
4. Τρικούπη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (2)
5. Τρικούπη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (3)
6. Τρικούπη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως (4)
7. Γιάννης Κορδάτος , Η Κοινωνική σημασία της Ελλ.Επαναστάσεως
8. Απομνημονεύματα της δευτέρας πολιορκίας του Μεσολογγίου (1825-1826)
9. Χέρτσβεργ-Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως (1)
10. Χέρτσβεργ-Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως (2)
11. Χέρτσβεργ-Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως (3)
12. Χέρτσβεργ-Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως (4)
13. ΦΩΤΑΚΟΥ-Απομνημονεύματα
14. Π. Πατρών.Γερμανού- Υπομνήματα περί της Ελληνικής Επαναστάσεως της Ελλάδος Από του 1820 μέχρι του 1823
15. Ν.Σπηλιάδης-τΓ
16. Περραιβός, Χριστόφορος, Απομνημονεύματα πολεμικά
17. Οι Έλληνες της διασποράς – Βουλή των Ελλήνων
18. Ανδρέας Μιαούλης – Υπόμνημα Βασιλικού Ναυτικού
19. AΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ – ΑΝΕΚΔΟΤΑ
20. Ιωάννης Φιλήμων – Δοκίμιον Φιλικής Εταιρείας
21. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΕΡΑΙΒΟΣ – ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ
22. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΕΡΑΙΒΟΣ – ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗ ΠΑΡΓΑΣ
23. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΕΡΑΙΒΟΣ – ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΛΙΟΥ
24. ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΕΝΕΚΟΣ – ΚΩΛΕΤΗΣ
25. Ιωάννης Φιλήμων, Δοκίμιον ιστορικόν περί της ελληνικής Επαναστάσεως, Tόμοι 1,2,3
26. Μπάμπη Αννίνου- Οι Φιλέλληνες του 1821
27. ΚΟΡΑΗΣ-ΣΑΛΠΙΣΜΑ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΡΙΌΝ
28. Παπαρρηγόπουλου-Καραισκάκης
29. Χ.Βυζάντιος-Ιστορία του Τακτικού Στρατού
30. Τόμος Β” -ΠΑΙΔΕΙΑ
31. Τόμος Δ” – ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΙ
32. Τόμος Ε” – ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ
33. Τόμος ΣΤ” – ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΝΔΡΕΣ
34. Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Διήγησις των συμβάντων της Ελληνικής Φυλής από τα 1770 έως τα 1836. Υπαγόρευσε ο Θεόδωρος Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνης. Αθήνα 1846 [κατέβασέτο]
35. Λόγος ἐπικήδειος εἰς τὸν Καραϊσκάκην. Σπυρίδων Τρικούπης [κατέβασέτο]
36. Π. Π. Γερμανός – Υπομνήματα Επαναστάσεως Ελλάδος [κατέβασέτο]
37. Άπαντα του Διονυσίου Σολωμού (έτος έκδ. 1901) [κατέβασέτο]
38. Λ. Βύρων – Ποιήματα Τόμος 1 [κατέβασέτο], Ποιήματα Τόμος 3 [κατέβασέτο]
39. Βιογραφικά στοιχεία όλων των αγωνιστών του 1821 (Ελλήνων και ξένων) [κατέβασέτο]
40. Ο Θούριος του Ρήγα [κατέβασέτο]
41. Τα Δίκαια του Ανθρώπου [κατέβασέτο]
42. Α. Κοραής – Σχεδιασμοί αυτοσχέδιοι [κατέβασέτο]

Διαβάστε και το μεγάλο αφιέρωμα του 24grammata.com για την επανάσταση του 1821 (96 άρθρα, μελέτες, βιβλία) κλικ εδώ

ΠΗΓΕΣ:

1.http://www.librofan.com/2011/03/e-1821.html

2.http://www.24grammata.com/?cat=120

3.http://stoxasmos-politikh.blogspot.gr/2014/03/12-1821.html

4.http://eranistis.net/wordpress/2013/08/24/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B2%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B5-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AC%CE%BD-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC/

Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ Θ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ!!!!

 

Αυτή ήταν η συγκλονιστική απολογία του Κολοκοτρώνη!

Η απολογία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη όπως καταγράφεται από το ΓΕΣ και από το βιβλίο του ταξίαρχου Γεωργίου Καραμπατσόλη «Η δίκη των στρατηγών Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και Δημητρίου Πλαπούτα».
Ο Θόδωρος Κολοκοτρώνης, πρωταγωνιστής στην Επανάσταση του 1821, στρατηγός, πολιτικός, πληρεξούσιος και σύμβουλος της Επικράτειας, έμεινε γνωστός και ως Γέρος του Μοριά.
Το 1833, όμως, οι διαφωνίες του με την Αντιβασιλεία τον οδήγησαν, μαζί με άλλους αγωνιστές, στις φυλακές του Ιτς-Καλέ στο Ναύπλιο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.
Η απολογία του
Πρόεδρος: Ορκίζομαι να είπω την αλήθεια και μόνη την αλήθεια εις ότι ερωτηθώ.
Ορκίζομαι. (Κάθονται όλοι στις θέσεις τους).
Πώς ονομάζεσαι;
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
Από πού κατάγεσαι;
Από το Λιμποβίσι της Καρύταινας.
Πόσων ετών είσαι;
Εξήντα τέσσερων.
Τι επάγγελμα κάνεις;
Στρατιωτικός. Στρατιώτης ήμουνα. Κράταγα επί 49 χρόνια στο χέρι το ντουφέκι και πολεμούσα νύχτα μέρα για την πατρίδα. Πείνασα, δίψασα, δεν κοιμήθηκα μια ζωή. Είδα τους συγγενείς μου να πεθαίνουν, τ΄ αδέρφια μου να τυραννιούνται και τα παιδιά μου να ξεψυχάνε μπροστά μου. Μα δε δείλιασα. Πίστευα πως ο Θεός είχε βάλει την υπογραφή του για τη λευτεριά μας και πως δεν θα την έπαιρνε πίσω.
Τι απολογείσαι για την κατηγορία που σου αποδίδεται;
Τον απερασμένο Ιούλη διάηκα στην Τριπολιτσά για να στεφανώσω εν' αντρόγενο. Από κεί τράβηξα, μαζί με τη νύφη μου, για το μοναστήρι της Άγια-Μονής. Την παραμονή της Παναγιάς ήρθε κι ο Ρώμας στην Καρύταινα όπου καθίσαμε κάνα δυο μέρες. Έπειτα ο Ρώμας έφυγε κι εγώ γύρισα στην Τριπολιτσά στις 18 τ' Αυγούστου.
Είχες προηγουμένως άλλες συναντήσεις με το Ρώμα;
Δεν είχα πριν καμία συνάντηση μαζί του. Τον αντάμωσα για πρώτη φορά στην Τριπολιτσά. Μακριές ομιλίες δεν είχαμε. Τρώγαμε όμως μαζί.
Και τι λέγατε;
Τα συνηθισμένα όπου λένε οι άνθρωποι όταν τρώνε αντάμα ψωμί.
Δεν είχες την περιέργεια να ρωτήσεις τον Ρώμα για τα όσα διέδιδε περί Αντιβασιλείας;
Καμία περιέργεια δεν έβαλα στο νου μου.
Τον άλλον καιρό τι έκανες στην Τριπολιτσά;
Πάγαινα στο παζάρι. Σύναζα τους χωριάτες και τους μίλαγα επειδής ήτανε ερεθισμένοι από κείνους τους διαβόλους τα νόμιστρα. Τους έλεγα: «Βρε τσομπάνηδες, τι πλερώνατε τον καιρό της τουρκιάς και τι πλερώνετε τώρα; Δεν πλερώνετε τώρα λιγότερα απ' τον καιρό της τουρκιάς;». Και τους τ' απόδειχνα με παραδείγματα.
Τον πρίγκιπα Μπρέντ τον γνωρίζεις;
Ναι, τον γνωρίζω. Ήρθε μάλιστα στην Τριπολιτσά για να δη το Ρώμα. Σα μπατζανάκης του που είναι.
Τι παράγγειλες μ' αυτόν στο γιο σου το Γενναίο στ΄ Ανάπλι;
Τίποτα. Ούτε είχα και τίποτα να του παραγγείλω.
Ποιοι άλλοι ήταν τότε στην Τριπολιτσά;
Ο Νικηταράς και Πλαπούτας που είχανε έρθει απ' τα χωριά τους.
Τι άκουσες περί μιας αναφοράς εναντίον της Αντιβασιλείας και των Βαυαρών;
Δεν άκουσα τίποτα ούτε και μου μίλησε ποτέ κανείς για καμία τέτοια ανα-φορά.
Δεν άκουσες τίποτα;
Όχι.
Γνωρίζεις τους ληστές Κοντοβουνήσιο, Μπαλκανά και Καπογιάννη;
Τον Κοντοβουνήσιο τον γνωρίζω απ' τον εμφύλιο πόλεμο. Ο Μπαλκανάς ήτανε γουρνοβοσκός. Τον κατάτρεχα. Δυο φορές μου 'φυγε απ' τα σίδερα. Τον Καπογιάννη δεν τον γνωρίζω.
Τον γραμματικό του Κοντοβουνίσιου, Χρήστο Νικολάου, τον ξέρεις;
Ναι. Είν' ένα ξόανο παιδαρέλι.
Τον Αλωνιστιώτη τον γνωρίζεις;
Τον γνωρίζω, είναι μάλιστα και συγγενής μου.
Ήξερες πως θα πήγαινε στη Λιβαδειά;
Όχι, δεν το ήξερα. Απ' τον κόσμο το άκουσα πως πήγε.
Δεν τον είχες δει προηγουμένως;
Όχι.
(Δείχνοντάς το). Είναι αληθινό αυτό το γράμμα του Υπουργού των Εξωτερικών της Ρωσίας προς εσένα;
Ναι, είναι.
Πώς πήρε αφορμή να σου γράψει ο Ρώσος υπουργός;
Ήταν απάντηση σ' ένα δικό μου γράμμα. Πήρ' αφορμή για να του γράψω από τούτο δω το περιστατικό: Άμα ήρθε ο Βασιλιάς μας, ο πρεσβευτής της Ρωσίας Ρούκμαν άφησε ένα γράμμα του στο περιβόλι μου συστήνοντάς με στους Ρώσους καπετάνιους του Αιγαίου. Γι' αυτό έκαμα κι εγώ ένα ίδιο γράμμα συστήνοντας αυτόν και το ναύαρχό τους Ρίκορντ σε δικούς μας. Δε μου πέρασε η ιδέα πως αυτό βλάφτει είτε είν' εμποδισμένο. Τόκαμα από λεπτότητα.
Τι άλλο έγραφες σ' αυτό το γράμμα;
Τίποτις άλλο απ' τη σύσταση. Όσο για το γράμμα που έλαβα έλεγε ν' αγαπούμε το βασιλιά μας και τη θρησκεία μας. Άλλο δε θυμούμαι. Σ' αυτό φαίνεται τι μου γράφει ο Ρώσος υπουργός, φανερώνοντας έτσι με ποιο πνεύμα τούγραψα κι εγώ
Πότε έφυγες για τελευταία φορά από δω;
Δε θυμάμαι καλά. Θαρρώ στις αρχές του Ιούλη. Ήτανε η πρώτη φορά που 'φυγα από όταν ήρθε ο βασιλιάς.
Και γιατί έφυγες;
Η αιτία όπου μ' έκανε ν' αφήσω την εδώ ήσυχη ζωή μου είναι, πρώτο γιατί εγώ είμαι βουνίσιος και με πειράζει η ζέστη, δεύτερο για να στεφανώσω ένα αντρόγενο και τρίτο γιατί μούγραψε ο γιος μου ο Γενναίος μην αρρωστήσω και γι' αυτό καθόμουνα στην Τριπολιτσά για τον καθαρό αέρα.
Και σ' όσους ερχόντουσαν να σε ιδούν τι τους έλεγες;
Τους συμβούλευα, καθώς έκανα και στην Άγια-Μονή, όπου έβαλα λόγο γι' αυτό.
Έχεις άλλο τίποτα να πεις για όσα σε κατηγορούν;

 
Τούτω δω μονάχα. Μετά το φόνο του Κυβερνήτη η Πατρίδα ήτανε χωρισμένη στα δύο. Εγώ άμα έμαθα το διορισμό του Βασιλιά, έκαμα τη σημαία του και σύναξα κι όλους τους φίλους μου και κάμαμε μιαν αναφορά στη Βαυαρία φανερώνοντας την αφοσίωσή μας. Όταν ήρθ' ο Βασιλιάς σκόρπισα τους ανθρώπους μου κι ησύχασα.
Τότε, γιατί αντενέργησες στο βασιλιά σου και στην Αντιβασιλεία.
Εγώ ν' αντενεργήσω; Μα δε ξέρετε λοιπόν κι εσείς οι ίδιοι κι όλοι οι Έλληνες πόσο πάσκισα στον καιρό του σηκωμού ν' αποχτήσει το έθνος κεφαλή και να μου λείψουν οι φροντίδες; Άμα ο Θεός μου 'δωσε Βασιλέα, εγώ είπα σ' όλους τους φίλους μου: «Τώρα είμ' ευτυχισμένος. Θα κρεμάσω την κάπα μου στον κρεμανταλά και θα πλαγιάσω στην καλύβα μου ν' αποθάνω ήσυχος κι ευχαριστημένος».
Αυτά είπε ο Γέρος και κάθισε στον πάγκο του, ενώ στην αίθουσα απλώθηκε βαθιά σιωπή και αγωνία.

Στις 25 Μαΐου 1834, μαζί με τον Πλαπούτα, καταδικάστηκε σε θάνατο.

ΠΗΓΗ:  https://www.facebook.com/vaya.sorra/posts/639752962745067?notif_t=notify_me

Η Επανάσταση του 1821. Πρέπει να μάθουμε όλοι οι Λαοί μαζί

Την 16^η Μαρτίου 2010 δημοσίευα σε μία ομιλία μου ένα άρθρο επίκαιρο για την επανάσταση του 1821 και τα μελλούμενα. Ήτανε τότε που η Ελλάδα με μία ταχύτητα αστραπιαίων κινήσεων κατακρημνιζότανε σε μία οικονομική δίνη, που έμελλε να ξεσκεπάσει τα κρυμμένα κάτω από το χαλί προβλήματά της, που θα μας συντάρασσαν όλους. Έτσι τότε στην αρχή της δίνης που κλόνισε το υπάρχον κοινωνικό-πολιτικό σύστημα της σύγχρονης βιοηθικής, αναδεικνύοντας νέα πρόσωπα και καταστάσεις που δυστυχώς απογοήτευσαν οικτρά τους προστρέχοντες απελπισμένους συμπολίτες μας, ξεκίνησα να γράφω τις παρακάτω σειρές. Το δε κείμενο το είχα ονομάσει η Επανάσταση του 1821. Χθες και σήμερα. Τώρα θα το ονόμαζα Η Επανάσταση του 1821. Πρέπει να μάθουμε όλοι οι Λαοί μαζί. Επιτακτική η ανάγκη να πορευθούμε στον δύσκολο δρόμο που διανύει η Ειρήνη στον Κόσμο με την Ιδέα της να φαντάζει ωχρή μπροστά στον αιματοβαμμένο χιτώνα του πολέμου, που προβάλλεται από όλο και περισσότερους ως η μόνη επιλογή.

Περάσανε 2 αιώνες σχεδόν από την επανάσταση των Ελλήνων ενάντια στον τουρκικό ζυγό και στη σκλαβιά 400 ετών. ΄Ητανε τότε που μια χούφτα Ελλήνων επιτέθηκε ενάντια στην αήττητη Οθωμανική αυτοκρατορία, ενάντια στην Ιερή Συμμαχία  των Μοναρχών της Ευρώπης και στην αποκήρυξη τον Ιανουάριο του 1821 του κινήματος του Υψηλάντη στο Συνέδριο του Laybach.

Ενάντια σε όλους και σε όλα, χωρίς χρήματα και όπλα, ξυπόλητοι, ραγιάδες…. Λέγει ο Φωτάκος στα Απομνημονεύματα: «Οι περισσότεροι απ’ αυτούς  στην αρχή της επανάστασης ήταν χωρίς άρματα και άλλοι είχαν μάχαιρες, άλλοι σουγλιά και αι σημαίαι των περισσοτέρων ήταν τσεμπέρες των γυναικών των. Ερωτούσαν οι απλοί Έλληνες τότε ο ένας τον άλλο τι εμαζώχθημεν εδώ και τι θα κάνομε. Οι δε καπεταναίοι τους έλεγαν ότι εμαζώχθημεν να σκοτώσομε τους Τούρκους και να ελευθερωθώμεν. Εδώ εβλέπαμε την μεγαλειτέραν προθυμίαν του λαού. Και αι γυναίκαι ήρχοντο φορτωμένες και έφερναν και τα ζώα των φορτωμένα  κρέατα, κρασιά, ψωμιά και άλλες τροφές διά να φάγουν αι άνδραι των και οι λοιποί στρατιώται. Το δε στρατόπεδο ομοίαζε εις αύτη την περίσταση χωρικό πανηγύρι. Η έξαφνη αυτή μεταβολή έκαμε τους ανθρώπους τους απλούς περισσότερο μωροθάμαχτους. Οι δε καπεταναίοι επροσπάθουν να τους μάθουν εις την αρχή τι θα ειπεί Επανάστασις. »

Έλεγε ο Κολοκοτρώνης: «Φαντάσου έναν καπετάνιο που ξεκινάει μες στη φουρτούνα με το πλοίο, και όλοι λέγουν που πάει αυτός με τέτοια φουρτούνα; Και τελικά τα καταφέρνει και όλοι λέγουν ότι άξιος καπετάνιος και μπράβο του κι εμείς κιοτήδες είμαστε. Αν δεν τα κατάφερνε και πνιγόντουσαν, θα έλεγαν  τρελός ήταν και τους επήρε στο λαιμό του!  Έτσι κι ο Αγώνας για την ελευθερία του Γένους, αν αποτύγχανε τρελοί ήμασταν που ξεσηκωθήκαμε ». Έτσι ξεκινήσαμε.Από το Ιάσιο, στην Καλαμάτα και στην ανύψωση του λάβαρου της Επανάστασης στην Μονή της Α. Λαύρας, στην Αλαμάνα και στον ηρωικό Αθανάσιο Διάκο και στο Χάνι της Γραβιάς με τον Οδυσσέα Ανδρούτσο και την άλωση της Τριπολιτσάς που έδωσε φτερά στην ψυχή των Ελλήνων.
Και όπως πάντα, όταν νικάμε μας αρέσει να τρωγόμαστε!  Για χάριν της εξουσίας και του άρχεσθαι φυλακίζεται ο Αρχιστράτηγος των νικών, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και πολλοί άλλοι. Διωγμοί, καταστροφές και θάνατος… Εμφύλιος σπαραγμός… Οι προσωρινές ελληνικές κυβερνήσεις δανειζόντουσαν χρήματα με ενέχυρο την Ελλάδα, αποσκοπώντας στη διατήρηση της εξουσίας συνάπτοντας άνομες δοσοληψίες, δωροδοκώντας, ονοματίζοντας το συναγωνιστή και αδελφό μες στον αχό του πολέμου, τώρα ως αντάρτη και εξοντώνοντας τον για χάριν της πολιτικής αντιπαλότητας !!! Γκρεμίζουνε τον Οδυσσέα Ανδρούτσο από την Ακρόπολη, την στιγμή της πολιορκίας από τους Τούρκους. Έλληνας εναντίον Έλληνα, κι ακόμα δεν είχαμε ορίσει τα σύνορα με τους Οθωμανούς. Οι Οθωμανοί μας πολεμάγανε, μας λεηλατούσαν ξανά και η Επανάσταση ήταν έτοιμη να βουλιάξει! Ο Ιμπραήμ αποβιβάζεται στην Πελοπόννησο και εφαρμόζει τακτική «τσεκούρι και φωτιά»! Όλοι μπροστά του δηλώνουν υποταγή και παραδίδονται αμαχητί. Ένας στέκεται στο Μανιάκι ως άλλος Λεωνίδας, να φυλάξει Θερμοπύλες. Είναι ο Παπαφλέσσας που στήνει εκεί τα παλικάρια του μπροστά στον οργανωμένο στρατό του Ιμπραήμ. Σίγουρος ότι θα πεθάνουνε! Αλλά δεν κάνει πίσω… Ξέρει ότι το αίμα τους θα ποτίσει την Αθάνατη Ελληνική Ψυχή – το Δένδρο της Ελευθερίας –  που έχει στεγνώσει και ξεραθεί από τον σπαραγμό. Ο Μακρυγιάννης νικά στους Μύλους της Λέρνης. Όμως η Τριπολιτσά πέφτει ξανά. Το Μεσολόγγι τουρκεύει ξανά, με την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου να μένει ακόμη και σήμερα χαραγμένη στις μνήμες μας.

Αν βάζαμε σε μία ζυγαριά και ζυγίζαμε τις νίκες και τις ήττες και βάζαμε στις ήττες και τον σπαραγμό, η ζυγαριά θα έδειχνε ότι χάσαμε!!!! Κί όμως νικήσαμε!!!

Η Ευρώπη από την πρώτη στιγμή δημιούργησε ένα τεράστιο κίνημα Φιλελλήνων, που επηρεάζει την σιδερά βούληση της Ιερής Συμμαχίας και δη του Μέτερνιχ και μας αποστέλλουνε εμβάσματα, χρήματα, αφιερώνουν τον ίδιο τους τον εαυτό στην Επανάσταση. Δημιουργούν εκστρατευτικά σώματα για να μας βοηθήσουν, κι όμως πολλοί από αυτούς δυστυχώς χάνονται άδοξα οδηγούμενοι στη σφαγή και στο χαμό από ανίκανους, αδίστακτους και ματαιόδοξους πατριώτες, που ονειρεύονται μόνον την εξουσία. Ποιος θα ξεχάσει τη μάχη του Πέτα και τη σφαγή στη Σφακτηρία; 

Η Ιστορία του Γένους μας είναι γεμάτη από λαμπρές σελίδες και σελίδες ντροπής.

Ήτανε τότε που πολεμάγανε και λέει ο Μακρυγιάννης ότι θωρεί κάποιους Έλληνες στρατιώτες να κουβαλάν δύο αγάλματα και να τα φορτώνουν σε ξένα πλοία έναντι αμοιβής των χιλίων ταλάρων! Τους λέγει τότε: «Πού τα πάτε αυτά, ωρέ; Γι’ αυτά πολεμήσαμε!!!» – Η απάντηση φυσικά που έλαβε είναι γνωστή.

Στο ένα χέρι το καριοφίλι και η δίψα για εθνική ανάταση και  στο άλλο χέρι η δοσοληψία και το εθνικό ξεπούλημα. Δύο έννοιες άκρως αντίθετες: Από τη μία η εθνική ανεξαρτησία με το σύνθημα «Ελευθερία ή Θάνατος» και από την άλλη η πατριδοκαπηλία. Από τη μία πολεμούσαμε, και από την άλλη ξεπουλούσαμε τις πιο αρχαίες Μνήμες! Και αυτό κάνουμε έως και τις μέρες μας. Κι έχουμε την απαίτηση για επιστροφή των γλυπτών Παρθενώνα, όταν δεν μπορούμε να διαφυλάξουμε και προστατεύσουμε τα ήδη υπάρχοντα. Πόσω δε μάλλον να τα σεβαστούμε; Ποια είναι η εικόνα στα μέρη που μεγαλώσαμε, εκεί πού γελάσαμε, εκεί πού κλάψαμε, εκεί πού παίξαμε, στις πλατείες μας πού συγκεντρωνόμασταν και κάναμε τους περιπάτους μας;… Αυτή είναι η Ελλάδα που χτίσαμε. Η Ελλάδα των ηρώων και των απίστευτων κατορθωμάτων και η Ελλάδα του : «ωχ, αδελφέ εσύ θα σώσεις τον τόπο;». Οι δύο όψεις ενός νομίσματος στην ίδια επιφάνεια, σαν τον Θεό Ιανό των αρχαίων Ρωμαίων.

  «Είναι κάποιοι χαλασμοί

Σε κάποιες χώριες ώρες

Δίχως αστραπόβροντα

Κι ανεμικές και μπόρες»

Αλλά πάντα θα ηχούν παρήγορα στα αυτιά μας οι εξής συλλαβές του Μακρυγιάννη: «Κι αν ήμαστε ολίγοι στο πλήθος του Μπραίμη παρηγοριόμαστε μ’ έναν τρόπο. Ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθε και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουνε να πεθάνουν. Και όταν κάνουν αυτήνη την απόφαση, λίγες φορές χάνουν και πολλές φορές κερδαίνουν». 

Έγραφε προφητικά ο Κωστής Παλαμάς στον Δωδεκάλογο του Γύφτου:

«Και σπρωγμένοι ως εδώ πέρα

Οι Αθάνατοι κι Ωραίοι

Από ανέμους και φουρτούνες

Και σεισμούς και χαλασμούς,

Και καραβοτσακισμένοι

Και σκληρά κατατρεμένοι

Κι από ξένους και δικούς.» 

Αυτή είναι η Ελλάδα: Ένα πλοίο που ταξιδεύει αέναα μέσα στο χωροχρόνο  με πλήρωμα θαλασσοπόρους, ναύτες, εξερευνητές και πειρατές!!!! Πού κατατρέχεται από τα ίδια της τα λάθη και ζητά με περίσσιο θράσος το λογαριασμό από τους άλλους!!! Πεπρωμένο μας δεν είναι να είμαστε σκλάβοι άλλων λαών, αλλά σκλάβοι των παθών μας!!! Εκεί που υψωνόμαστε στους Ουρανούς, τσακιζόμαστε ως άλλος Βελλεροφόντης από την έπαρσή μας.

Κι όσα σημειώνω  τα σημειώνω, γιατί δεν υποφέρνω να βλέπω το άδικο να πνίγει το δίκιο. Είμαστε στο εμείς κι όχι στο εγώ. Και στο εξής να μάθομε όλοι μαζί (Μακρυγιάννης). Πρέπει να μάθουμε όλοι οι λαοί μαζί. Να πορευτούμε κινούμενοι μέσα στα πλαίσια του σεβασμού, της αμοιβαιότητας,  της ανταλλαγής πολιτισμικών στοιχείων, της εσωτερικής δίψας για νέους ορίζοντες και αν μη τι άλλο της αναγκαιότητας για επιβίωση και ανέλιξη του ανθρωπίνου είδους. Να δώσουμε θαλπωρή και ανθρωπιά στους κυνηγημένους, όχι όμως και το νερό της λησμονιάς. Γιατί η ‘Οδύσσεια’ δεν θα τελειώσει ποτέ. Μέσα σε αυτούς τους δύσκολους και παράξενους καιρούς που περνάμε, οφείλουμε να βγούμε αλώβητοι από την κρίση των αξιών και να δώσουμε Ελπίδα και Φως στους επόμενους, για να κυλήσουν τον Τροχό της Ζωής με τη Σοφία της Γνώσεως.

                                             

Λάρισα 16^η Μαρτίου 2010, & 24^η Μαρτίου 2014 επιβεβαιώνοντας το περιεχόμενο του κειμένου.

Μετά τιμής                                                                                             

ΑΒΕΛΛΑΣ  Ν.  Μιχαήλ

ΠΗΓΗ: http://olympuslight.blogspot.gr/2014/03/1821.html

«Αν οι Έλληνες ήξεραν Ιστορία.»

Απόσπασμα από συνέντευξη του Ρένου Αποστολίδη σε αθηναϊκή εφημερίδα της 13-6-93

 «Οι Έλληνες δεν ξέρουν Ιστορία. Και κυριότατα γιατί δεν τους μαθαίνουν. Και δεν τους μαθαίνουν γιατί δεν συμφέρει να ξέρουν και να κρίνουν, αλλά και γιατί τα μυαλά συντριπτικής πλειονότητας των διδασκόντων είναι χαλασμένα -όπως και ήταν χαλασμένα πριν αντίστροφα. Άλλοτε χρησιμοποιούσαν την Ιστορία στα σκολειά για να παράγουν εθνικιστικές συνειδήσεις. Μετά για να κάνουν κακή κι αδέξια προπαγάνδα ψευτοαριστερίστικη. Όλοι απλώναν αναχρονιστικά τις ιδεούλες τους και τις πίστεις τους στο παρελθόν, κόβαν και ράβαν την ιστορία στα μικρά μέτρα τους.

Αλλ' έτσι η βαθύτερη ζήτηση της ιστορίας, που είναι κάτι το πολύ ριζικό στην ανθρώπινη συνείδηση, δεν ικανοποιείται, πεινάει επί μακρόν, κι εντέλει μαραίνεται. Σιχάθηκα μια ζωή να παλεύω να διαλύσω ψευτοϊστορικές ερμηνείες του παρελθόντος, εθνικιστών και τάχα μαρξιστών, τάχα "συντηρητικών" και τάχα "προοδευτικών", να μην θαρρούν τα παιδιά πως η αρχαιοελληνική πόλις είναι ό,τι τάχα η εθνικιστική πατρίδα, να μην βγάζουν "προδότες" τους Θεμιστοκλήδες και τους Αντρούτσους, να μην βγάζουν όλοι "προδότες" τους πολιτικούς τους αντιπάλους, να μην απλώνουν στα παρελθόντα τα παρόντα πάθη τους.

Ποια ιστορία; Ποιος την δίδαξε ποτέ σωστά; Ποιος νοιάστηκε αλήθεια; Και γι' αυτό ίσως δεν έχουμε και ιστορική μνήμη. Τι "ιστορική"; Ούτε χθεσινή δεν έχουμε! Πράγματα που τα ζήσαμε χθες, οι ίδιοι, στο πετσί μας, αφήνουμε θρασύτατα να μας τα λένε ανάποδα όλοι, και δεν αντιδρούμε!.»

ΧΑΖΑΡΟΙ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΙ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΚΟΥ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
“ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ” ΤΕΥΧΟΣ 34.

Ποιοι είναι οι σημερινοί Εβραίοι; Είναι κατευθείαν απόγονοι του Αβραάμ ή μήπως αποτελούν ένα συνοθύλευμα πληθυσμιακών ομάδων που εξιουδαΐστηκαν με το πέρασμα των αιώνων;
Η κατεστημένη άποψη υποστηρίζει πως όλοι οι Εβραίοι στον κόσμο είναι το ίδιο, μία και μοναδική «φυλή», την οποία και «επέλεξε ο Θεός». Στην πραγματικότητα όμως υπάρχουν στη Γη δύο ευδιάκριτες ομάδες Εβραίων. Οι Σεφαραδίτες Εβραίοι, που προέρχονται από τη Μέση Ανατολή, τη βόρεια Αφρική και την Ισπανία και οι Ασκενάζι Εβραίοι, που προέρχονται από την Ανατολική Ευρώπη. Οι Σεφαραδίτες, κατά κοινή παραδοχή, κατάγονται από τους αρχαίους Εβραίους, που περιγράφονται στη Βίβλο. Είναι σημιτικής καταγωγής και συνεπώς φυλετικά συγγενείς με τους Άραβες: η μόνη διαφορά τους είναι η θρησκεία. Αντίθετα οι Ασκενάζι Εβραίοι, που αποτελούν και το 90% των σημερινών Εβραίων, έχουν μυστηριώδη καταγωγή. Σύμφωνα με αρκετούς ιστορικούς οι Ασκενάζι Εβραίοι δεν υπήρχαν πριν από 1200 Χρόνια. Από πού λοιπόν εμφανίστηκαν;
Το μυστήριο της εμφάνισης των πολυάριθμων Ασκενάζι Εβραίων της Ανατολικής Ευρώπης ξεδιαλύθηκε, όταν οι ιστορικοί απέδωσαν την προέλευσή τους στον εξιουδαϊσμό των Χαζάρων, μιας Τουρκικής φυλής που ίδρυσε για αρκετούς αιώνες μια ισχυρή μεσαιωνική αυτοκρατορία μεταξύ Κασπίας και Μαύρης Θάλασσας. Οι Χαζάροι, όπως θα δούμε στη συνέχεια, δεν αποτελούν μονάχα τη «13η φυλή του Ισραήλ», αλλά και το 90% των σημερινών Εβραίων!

 Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ «ΟΝΕΙΡΟΚΥΝΗΓΩΝ»

Οι Χαζάροι, μια φυλή τουρανικής καταγωγής, ήρθαν σε αβέβαιους χρόνους από τις στέπες της Ανατολής κι εγκαταστάθηκαν ανάμεσα στην Κασπία και στη Μαύρη Θάλασσα. Οι ελληνικές πηγές τούς αποκαλούσαν και Χαέαρους αλλά και Χοτξίρους, ενώ οι Σλάβοι «Κοζάρους», δηλαδή «κατσικίσιους». Οι Άραβες τους αποκαλούσαν Χαζάρ, οι Εβραίοι Κουζάροι, οι Τούρκοι Σαμπίρ και οι Κινέζοι «Κ’ όσα». Το όνομά τους προερχόταν από το τουρανικό gazmak που σημαίνει «περιπλανιέμαι».
Εμφανίστηκαν στην περιοχή τον 5ο μ.Χ. αιώνα και δημιούργησαν μια αυτοκρατορία που εκτεινόταν από την Κριμαία μέχρι την Κασπία, την οποία οι Άραβες αποκαλούσαν «Θάλασσα των Χαζάρων». Ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο θάλασσες οι Χαζάροι δημιούργησαν μια ισχυρή αυτοκρατορία με δύο πρωτεύουσες, τη Σαρκέλ και την Ιτίλ. Η θρησκεία τους ήταν άγνωστη και οι ιερείς της ήταν ταυτόχρονα και «κυνηγοί ονείρων». Οι Χαζάροι είχαν πολύ παράξενες δοξασίες. ‘Ενα από τα πράγματα που πίστευαν ήταν και η «ανταλλαγή της μοίρας». Σύμφωνα με τους χαζαρικούς θρύλους υπήρχε ένα μέρος στην Ιτίλ όπου δύο εντελώς άγνωστα μεταξύ τους άτομα, όταν περάσουν δίπλα ο ένας από τον άλλο, μπορούσαν να πάρουν αμοιβαία το όνομα και τη μοίρα του άλλου και να συνεχίσουν έτσι τη ζωή τους με αλλαγμένους ρόλους, σαν να έχουν αλλάξει ρούχα…

Τον 7ο μ.Χ. αιώνα ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ηράκλειος εκστράτευσε κατά της Περσίας, αφού προηγουμένως συμμάχησε με τους Χαζάρους. Μερικά χρόνια αργότερα, το 642 μ.Χ., οι Χαζάροι συνέτριψαν μια αραβική στρατιά στον Καύκασο κι από τότε έγιναν ο φόβος και ο τρόμος των Αράβων, που γι’ αυτόν το λόγο δεν, μπόρεσαν να προωθηθούν βόρεια. Ο δεύτερος αραβοχαζαρικός πόλεμος έγινε το 772 μ.Χ. και, σύμφωνα με, ισλαμικές πηγές, νίκησαν οι Άραβες αλλά όμως δεν μπόρεσαν να υποτάξουν τη Χαζαρία. Οι Χαζάροι πολέμησαν και εναντίον των Βουλγάρων, που βρισκόντουσαν στα βόρειά τους και τους νίκησαν. Η αυτοκρατορία των Χαζάρων παρέμεινε για τουλάχιστον δύο αιώνες, συνάπτοντας στενές οικονομικές και διπλωματικές σχέσεις με την Κωνσταντινούπολη. Οι σχέσεις των Χαζάρων με το Βυζάντιο ήταν σε γενικές γραμμές φιλικές, όπως δείχνει άλλωστε και το βασιλικό συνοικέσιο ανάμεσα στον συναυτοκράτορα Κωνσταντίνο και στην κόρη του Χαγάνου, αρχηγού των Χαζάρων, που έλαβε το Χριστιανικό όνομα Ειρήνη. Ο Ρώσος αρχαιολόγος Μ. Ι. Αrtamonov αναφέρει ότι για ενάμισι αιώνα οι Χαζάροι ήταν οι κυρίαρχοι του νότιου μισού της Ανατολικής Ευρώπης και αποτελούσαν ένα αδιαπέραστο φράγμα, που έκλεινε την πύλη εισόδου από την Ασία στην Ευρώπη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου καμιά νομαδική φυλή από τις στέπες της Ασίας δεν μπόρεσε να περάσει στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με τη Χαζαρική Πολεμική το 861 μ.Χ. ο Χαγάνος, ο αρχηγός των Χαζάρων, κάλεσε εκπροσώπους και των Τριών μονοθεΙστικών θρησκειών (Χριστιανό, Μωαμεθανό και Εβραίο) για να αποδείξουν ποια πίστη ήταν η πιο αληθινή, ώστε να την ασπαστούν και οι Χαζάροι, πολλοί εκ των οποίων είχαν αρχίσει ήδη να φλερτάρουν με το μονοθεΙσμό. Οι Βυζαντινοί έστειλαν τον Κωνσταντίνο τον φιλόσοφο, που έγινε γνωστός αργότερα ως Άγιος Κύριλλος. Αυτός αντιμετώπισε έναν Σαρακηνό σοφό κι έναν Εβραίο ραβίνο. Η έκβαση της Χαζαρικής Πολεμικής ήταν αβέβαιη, γεγονός που επέτρεψε στους εκπροσώπους της κάθε θρησκείας να υποστηρίξουν πως τελικά οι Χαζάροι επέλεξαν τη δική τους «εξ αποκαλύψεως αλήθεια».

ΧΑΖΑΡΟΙ: ΕΝΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ;

Σύμφωνα με τη διήγηση, όπως την παρουσιάζει η φαντασία του Σέρβου ακαδημαίκού και συγγραφέα Μίλοραντ Πάβιτς, ο αντιπρόσωπος των Χριστιανών, ο Κύριλλος, άρχισε να κερδίζει τον Χαγάνο με τα επιχειρήματά του: «Εμείς οι ‘Ελληνες, δίνοντάς σας το σταυρό, δεν θα σας πάρουμε, όπως οι Σαρακηνοί ή οι Εβραίοι, τη λέξη σας σαν εγγύηση. Εμείς δεν ζητάμε να πάρετε με το σταυρό και την ελληνική μας γλώσσα. Αντίθετα, κρατήστε τη χαζαρική σας. Αλλά, προσέξτε, αυτό δεν θα συμβεί αν δεχθείτε τον ΙουδαΙσμό ή το νόμο του Μωάμεθ. Με την πίστη τους θα πρέπει να δεχθείτε και τη γλώσσα τους».
Ο Χαγάνος ήταν έτοιμος να δεχθεί το Χριστιανικό Θεό, αν δεν παρενέβαινε η πριγκίπισσα Ατέχ, που ήταν και ιέρεια του «κυνηγιού των ονείρων», της πρώην θρησκείας των Χαζάρων. Αυτή, σύμφωνα με την εβραϊκή εκδοχή, έδειχνε να προτιμά τον Ιουδαϊσμό, αφήνοντας τον Εβραίο ραβίνο να επιχειρηματολογήσει —πείθοντας τελικά τον Χαγάνο— ως εξής: «Από μας τους τρεις ερμηνευτές ονείρων εσείς οι Χαζάροι δεν έχετε λόγο να φοβάστε έμενα το ραβίνο. Γιατί πίσω από τον Εβραίο δεν κρύβεται ούτε Χαλίφης με τα πράσινα ιστιοφόρα του στόλου του, ούτε ‘Ελληνας βασιλιάς με το σταυρό να οδηγεί τα στρατεύματα. Πίσω από τον Κωνσταντίνο της Θεσσαλονίκης έρχονται λόγχες και ιππικό, ενώ πίσω από μένα, τον Εβραίο ραβίνο, ράσα για παράκληση…».
Η επικρατέστερη εκδοχή θέλει την πλειονότητα των Χαζάρων να έχει προσηλυτιστεί στον ΙουδαΙσμό και όχι μόνον το ανώτερο στρώμα των ευγενών τους. Πιθανότατα τον 8ο μ.Χ. αιώνα (μεταξύ του 786-809 μ.Χ.) έλαβε χώρα ένα ισχυρό ρεύμα εξιουδαϊσμού του χαζαρικού βασιλείου. Τότε ο βασιλιάς Μπουλάν και 4.000 ευγενείς του, αποδέτηκαν τον Ιουδαϊσμό ως επίσημη θρησκεία τους. Λέγεται πως ο πρίγκιπας Οbadiah έπαιξε ενεργό ρόλο στην προώθηση του εξιουδαϊσμού του λαού του. Αν και η μάζα του χαζαρικού πληθυσμού παρέμενε αμόρφωτη, νομαδική και παγανιστική, η αριστοκρατία είχε ήδη υιοθετήσει την ελληνισιική και βυζαντινή κουλτούρα καθώς και όλη την ιουδαϊκή παράδοση!
Ο βασικότερος λόγος του εξιουδαϊσμού των Χαζάρων δεν πρέπει να ήταν θρησκευτικός, αλλά πολιτικός. Βρισκόμενοι μεταξύ Χριστιανικού και ισλαμικού κόσμου οι Χαζάροι δεν είχαν παρά να επιλέξουν μια ουδέτερη στάση. Αν γινόντουσαν Χριστιανοί, οι Μουσουλμάνοι γείτονές τους Θα στρεφόντουσαν με μένος εναντίον τους. Αν γινόντουσαν Μουσουλμάνοι, οι Χριστιανοί δεν Θα τους άφηναν σε ησυχία. Για λόγους διπλωματίας φαίνεται πως επέλεξαν τη μέση λύση, να ασπαστούν τον ΙουδαΙσμό. Σ’ αυτό συγκλίνουν και οι Περισσότερες ιστορικές πηγές της εποχής. ‘Ενας μοναχός του 9ου αιώνα, ο Ντρούθμαρ της Ακουιτανίας, ο οποίος σχολίασε το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο σε ένα έργο του αναφέρει ότι οι Γκαζάροι ή Χαζάροι κατοικούσαν «στη γη του Γκόγκ και Μαγκόγκ», δηλαδή σε ιουδαΙκές περιοχές! Οι θρύλοι και οι ιστορίες που έφτασαν στ’ αυτιά του Ακουιτανού μοναχού, ανάγονται από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τον οποίο υποτίθεται πως οι Χαζάροι καταράστηκαν επειδή κατέκτησε τη γη τους. Κάποιοι άλλοι θρύλοι μάλιστα τους ήθελαν απόλυτα βαρβάρους και κανίβαλους.
Το 12ο αιώνα ο Κίνναμος ανέφερε πως οι Χαζάροι ζούσαν σύμφωνα με τους νόμους του Μωυσή. Το ίδιο αναφέρουν και αραβικές πηγές του 10ου αιώνα, ενώ την ίδια εποχή φαίνεται πως στην Παννονία (σημερινή Ουγγαρία) υπήρχε ένα κέντρο διάδοσης του Ιουδαισμού που αποδίδεται στους Χαζάρους, όπως δείχνει κι ένα νεκροταφείο με επτάφωτες λυχνίες που ανακαλύφθηκε. Σύμφωνα με τον ραβίνο Εliyahu της Βίλνα (Λιθουανία) «οι Χαζάροι ήταν ιεροί και αγνοί και φανατικοί στην εβραϊκή πίστη και στην Τοράχ». Ο Άραβας ιστορικός Ibn al-Faqih έγραφε πως «όλοι οι Χαζάροι είναι Εβραίοι». Τέλος, Ρώσοι αρχαιολόγοι μπόρεσαν το 1999 να ανακατασκευάσουν με επιτυχία ένα χαζαρικό αγγείο από την περιοχή του ποταμού Ντον, που στην επιφάνειά του έγραφε τη λέξη «Ισραήλ» στα εβραϊκά. Τα στοιχειά λοιπόν συγκλίνουν στην άποψη πως τελικά σι Χαζάροι ασπάστηκαν μαζικά τον Ισυδαϊσμό. Οι Χαζάροι φαίνεται πως πέρασαν στον Ιουδαϊσμό κατόπιν επιλογής της ηγεσίας τους και, όταν η αυτοκρατορία τους διαλύθηκε από τους Ρώσους, εκείνοι ακολούθησαν τη μοίρα των «περιπλανώμενων Ιουδαίων», κατευθυνόμενοι κυρίως στην Ανατολική Ευρώπη. Εκεί οι εξιουδαισμένοι Χαζάροι, αφού προηγουμένως αναμείχθηκαν με τους Σλάβους, συγγωνεύτηκαν με τους ελάχιστους Σεφαραδίτες Εβραίους που προϋπήρχαν, και δημιούργησαν τους Ασκενάζι Εβραίους, οι οποίοι μόνον στην Πολωνία το 1939, πριν δηλαδή οι Ναζί ξεκινήσουν την εξολόθρευσή τους, αριθμούσαν σχεδόν 4.500.000!

Η ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΧΑΖΑΡΩΝ

Η εξέλιξη των Εβραίων στη Ρωσία παρουσιάζει λοιπόν ενδιαφέρον καθώς αυτοί, όπως προαναφέραμε, δεν είναι σημιτικής καταγωγής, αλλά τουρκικής και συγκεκριμένα απόγονοι των Χαζάρων, που μετά τον 8ο μ.Χ. αιώνα ασπάστηκαν βαθμιαία την ιουδαϊκή θρησκεία.
Όταν η αυτοκρατορία των Χαζάρων παράκμασε και καταλύθηκε από τους Ρώσους, οι εξιουδαΙσμένοι Χαζάροι εξαπλώθηκαν στη Ρωσία, στην Πολωνία και στις Βαλτικές Χώρες. Το 15ο αιώνα, στην επικράτεια του Ιβάν του Τρομερού, κι ενώ το θρησκευτικό συναίσθημα του λαού είχε εξασθενήσει, ζούσαν πολλοί Ιουδαίοι χαζαρικής καταγωγής. Πολλοί απ’ αυτούς ασπάστηκαν φαινομενικά το Χριστιανισμό, έγιναν κληρικοί κι ανέβηκαν στις βαθμίδες της ρωσικής εκκλησιαστικής ιεραρχίας. Με συνωμοτικό τρόπο προσπάθησαν ν’ αποβάλουν απ’ την ορθόδοξη πίστη του ρωσικού λαού ό,τι σχετιζόταν με την Αγία Τριάδα, την Ανάσταση και τη Θεία φύση του Ιησού. ‘Ετσι οι Ρώσοι, χωρίς να το αντιληφθούν, κινδύνευαν να γίνουν Εβραίοι προσήλυτοι. (Κάτι ανάλογο, δηλαδή απόπειρα απάλειψης βασικών Χριστιανικών δογμάτων, συνέβη και στην Ισπανία από ανώτερους ιερείς εβραϊκής καταγωγής.). Για να αποσοβηθεί αυτός ο κίνδυνος απαιτήθηκε σκληρός αγώνας εναντίον των Ιουδαϊζόντων Ρώσων. Αποτέλεσμα αυτής της πρώτης αντι-εβραΙκής κάθαρσης ήταν να μην υπάρχουν σχεδόν καθόλου Εβραίοι στη Ρωσία μέχρι το 1 8ο αιώνα — μετακινήθηκαν δυτικότερα. Η τσαρική Ρωσία απέκτησε εκατομμύρια Εβραίους υπηκόους, όταν κατέλαβε το μεγαλύτερο τμήμα του βασιλείου της Πολωνίας. Στα δυτικά τμήματα της ρωσικής αυτοκρατορίας και ιδιαίτερα σε περιοχές όπου κατοικούσαν Καθολικοί, ζούσαν συμπαγείς εβραϊκοί πληθυσμοί περιορισμένοι όμως σε γκέτο. Οι Ρώσοι δυσπιστούσαν απέναντί τους και τους κατηγορούσαν για εξάσκηση «παρασιτικών» επαγγελμάτων και οικονομική καταπίεση (τοκογλυφία) των Χριστιανών. Προσπαθούσαν να τους διώξουν τρομοκρατώντας τους ή εξαπολύοντας περιστασιακά αντι-σημιτικά πογκρόμ. Στην εποχή των Τσάρων, Ορθόδοξος σήμαινε Ρώσος, Καθολικός σήμαινε Πολωνός και Λουθηριανός σήμαινε Γερμανός.
Στο ίδιο κλίμα εντασσόταν και η κατασκευή από τη μυστική υπηρεσία του Τσάρου, την Οχράνα, των περιβόητων Πρωτοκόλλων των Σοφών τη Σιών. Βέβαια, Οι Ρώσοι δεν ήθελαν να εξολοθρεύσουν τους Εβραίους, αλλά να τους αναγκάσουν σε μετανάστευση. Και αυτό συνέβη με τη μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων Ρωσικής καταγωγής εβραίων στις ΗΠΑ, τη νέα «Γη τη Επαγγελίας», όπου βρήκαν ένα φιλικό περιβάλλον κι εξαιτίας των βιβλικών τάσεων του Προτεσταντισμού.
Για να αποφύγουν λοιπόν τις τσαρικές διώξεις και κατόπιν τις ναζιστικές, πολλοί Εβραίοι της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, δηλαδή Ασκενάζι —πρώην Χαζάροι—μετανάστευσαν κυρίως στις ΗΠΑ, όπου σήμερα ζουν 6.500.000 Εβραίοι οργανωμένοι σ’ ένα πανίσχυρο λόμπι. Την ίδια περίοδο άρχισε και η μετανάστευση προς την Παλαιστίνη, «αναιμική» στην αρχή και κατόπιν σε μορφή πλημμυρίδας. Υπολογίζεται πως η συντριπτική πλειοφία των σημερινών Εβραίων κατοίκων του Ισραήλ προέρχεται από την Ανατολική Ευρώπη και είναι απόγονοι τω εξιουδαΙσμένων Χαζάρων.

Η «ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ» ΤΩΝ ΑΣΚΕΝΑΖΙ (ΠΡΩΗΝ ΧΑΖΑΡΩΝ) ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΙΣΡΑΗΛ

Ο μύθος πως οι Εβραίοι είναι ο «εκλεκτός λαός» του Θεού, ξεκίνησε από μια μικρή ομάδα σιωνιστών που απομόνωσαν κάποια αποσπάσματα από τη Βίβλο και τα ερμήνευσαν με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται πως ο Θεός τους προόριζε για «εκλεκτό λαό».
Αλλά δεν είναι μόνον οι θρησκευόμενοι Εβραίοι (σχεδόν το 5% του πληθυσμού στο Ισραήλ) που πιστεύουν αυτό τον παραλογισμό. Ακόμη και οι αθεϊστές και οι μη θρησκευόμενοι εβραίοι διεκδικούν αυτήν την τιμή. Αυτοί που λένε πρώτοι πως «είμαστε ο εκλεκτός λαός του Θεού» είναι οι σιωνιστές και συχνά φιλομαρξιστές (Ασκενάζι) Εβραίοι, οι οποίοι το κάνουν για πολιτικούς λόγους, καθώς δεν υπάρχει ούτε μία σταγόνα βιβλικού εβραϊκού αίματος μέσα τους.
Ιστορικά οι Πολωνοί και οι Ρώσοι Ασκενάζι Εβραίοι υποστήριξαν και προώθησαν τον Κομμουνισμό στις χώρες που τους φιλοξενούσαν. (Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως το σύστημα των Κιμπούτς που εφαρμόστηκε επιτυχημένα στο Ισραήλ είναι μια φιλομαρξιστική ιδέα, προερχόμενη από τους Ασκενάζι Εβραίους που μετανάστευσαν από την Πολωνία και τη Ρωσία.)
Στα τέλη του 19ου αιώνα μεγάλος αριθμός από αυτούς τους φιλοκομμουνιστές Εβραίους βρέθηκαν στη Γερμανία στα Βαλκάνια και σχεδόν σε όλη την Ευρώπη. Εξαιτίας της ανάμειξής τους στα πολιτικά ζητήματα στη Ρωσία, σι Ασκενάζι Εβραίοι έγιναν στόκος διώξεων από τους Τσάρους. Αυτές σι διώξεις και τα πογκρόμ ώθησαν αυτούς τους φιλοκομμουνιστές Εβραίους σε μετανάστευση. Κάποιοι πήγαν στην Παλαιστίνη. Κάποιοι στη Λατινική Αμερική. Ο κυριότερος ωστόσο όγκος των Ασκενάζι φιλοκομμουνιστών Εβραίων κατευθύνθηκε στις ΗΠΑ, όπου και υποστήριξε μαζικά το Δημοκρατικό Κόμμα. Ακόμη και σήμερα το 60% της χρηματοδότησης του Δημοκρατικού Κόμματος στις ΗΠΑ προέρχεται από εβραϊκές πηγές. Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε Αμερικανός πρόεδρος σε τέτοιο βαθμό αιχμάλωτος των Εβραίων, όσο ο Μπιλ Κλίντον. Λέγεται μάλιστα πως το εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ συνετέλεσε στην ήττα του Τζορτζ Μπους του πρεσβύτερου..
Είναι γνωστό άλλωστε πως το Ισραήλ χειραγωγεί την αμερικανική εξωτερική πολιτική σύμφωνα με τα συμφέροντά του. Πριν το Ισραήλ γίνει κράτος το 1948, οι Εβραίοι ανά τον κόσμο, παρασύρθηκαν από τη σιωνιστική προπαγάνδα ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να γίνει «πατρίδα» κι ένα καταφύγιο για όλους τους κατατρεγμένους Εβραίους, μια πραγματικά δημοκρατική χώρα και η εκπλήρωση των προφητειών της Βίβλου.

Από το 1967 μέχρι το 1970, σε μια περίοδο έξαρσης του ε βραϊκού πατριωτικού αισθήματος, περίπου 50.000 Αμερικανοεβραίοι παρασύρθηκαν από τη σιωνιστική προπαγάνδα και μετανάστευσαν στη «Γη της Επαγγελίας», στο Ισραήλ. Από αυτούς το 80% επέστρεψαν μετανιωμένοι έπειτα από λίγα Χρόνια στις ΗΠΑ. Ο Jack Bernstein, ένας Αμερικανοεβραίος, που έκανε το λάθος να μεταναστεύσει στη «Γη της Επαγγελίας» καταγγέλλει το «ρατσιστικό φασιστο-μαρξιστικό» Ισραήλ, που κυβερνάται από τους πρώην Χαζάρους Ασκενάζι. Οι Σεφαραδίτες Εβραίοι είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας στο ρατσιστικό Ισραήλ. Για παράδειγμα, τις πρώτες δεκαετίες από την ίδρυση του Ισραήλ υπήρξε σοβαρό πρόβλημα έλλειψης κατοικίας. Οι κατοικίες κατανέμονταν ως εξής: πρωταρχικά δινόταν η δυνατότητα επιλογής στους Ασκενάζι Εβραίους που ζούσαν στο Ισραήλ για πολλά χρόνια. Τη δεύτερη επιλογή την είχαν οι Ασκενάζι Εβραίοι από την Ευρώπη, ειδικά εκείνοι που είχαν παντρευτεί Ασκενάζι από το Ισραήλ. Τρίτοι έρχονταν οι Ασκενάζι από τις ΗΠΑ. Μετά οι Σεφαραδίτες Εβραίοι και τέλος οι Μουσουλμάνοι Άραβες, οι Χριστιανοί και οι Δρούζοι…
Το σημερινό Ισραήλ φαίνεται πως έχει τρία πρόσωπα: το κομμουνιστικό, το φασιστικό και το δημοκρατικό. Οι Ασκενάζι Εβραίοι που μετανάστευσαν στο Ισραήλ από τη Ρωσία κουβάλησαν μαζί τους την κομμουνιστική ιδεολογία. Οι Εβραίοι που μετανάστευσαν στο Ισραήλ από τη Γερμανία συμπαθούν το Σοσιαλισμό, αλλά υιοθετούν και πρακτικές ναζιστικο-φασιστικού τύπου. Στη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου η ελίτ των Σιωνιστών Ασκε(Νάζι) Εβραίων συνεργάστηκε με τους Ναζί για να στείλουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης τους φτωχούς Εβραίους. Το Ισραήλ υποτίθεται πως είναι δημοκρατία. Ωστόσο δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στο δεξιό κόμμα Λικούντ και στο αριστερό εργατικό Κόμμα. Και οι Παλαιστίνοι πληρώνουν τα σπασμένα…
Τίποτε στη συμπεριφορά των σημερινών Ισραηλιτών απέναντι στους Παλαιστινίους δε θυμίζει την ηθική ενός βιβλικού λαού, που οδηγήθηκε από τον Μωυσή μέσα από χίλιες δυσκολίες και, χάρη στην πίστη του στον Θεό, τελικά έφτασε στη Γη της Επαγγελίας. Ή μήπως δεν έγινε έτσι; Σύμφωνα με τον Σίγκμουντ Φρόιντ —που προκάλεσε έκπληξη σε πολλούς οπαδούς του— στο τελευταίο μεγάλο του έργο «Μωυσής και ΜονοθεΙσμός», υποστηρίζει ότι ο Μωυσής δεν ήταν Εβραίος, αλλά Αιγύπτιος ευγενής. Συγκεκριμένα άνηκε στο στενό περιβάλλον του αιρετικού Φαραώ Ακενατόν (ο μόνος Φαραώ που προσπάθησε να επιβάλει το μονοθεϊσμό στην πολυθεϊστική αρχαία Αίγυπτο) ο οποίος βασίλεψε στην Αίγυπτο από το 1377 ως το 1358 π.Χ.. Αμέσως μετά το θάνατο του Ακενατόν και την επιστροφή του αιγυπτιακού λαού στην πολυθεϊστική του παράδοση, ο Μωυσής έφυγε από την Αίγυπτο με τους οπαδούς του, οι οποίοι ήταν κυρίως Σημίτες κάτοικοι του Δέλτα του Νείλου. Μέσα στην έρημο του Σινά αυτοί σι άνθρωποι, συγκρουόμενοι με την πνευματική πειθαρχία του Μωυσή, τον δολοφόνησαν, και στη θέση του τοποθέτησαν έναν ιερέα του αραβικού Θεού των ηφαιστείων, του Γιάχβε. Με δυο λόγια ο Γιάχβε είναι εισαγόμενος θεός στους Εβραίους. Σύμφωνα με τον Φρόιντ η βιβλική θρησκεία έχει όλα τα χαρακτηριστικά της νεύρωσης, όπου το σκηνικό των μυθικών μορφών κρύβει μια καταπιεσμένη απόδειξη της ενοχής, που πρέπει να εξιλεωθεί επειδή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί συνειδητά. Άραγε έχει άδικο ένας θρησκευόμενος Εβραίος όταν λέει πως «κάποια εποχή οι Εβραίοι επιλέχθηκαν από τον Θεό για να γίνουν οι Αγγελιοφόροι του, αλλά, με τον καιρό, έχασαν αυτό το προνόμιο»;…

ΠΗΓΗ: Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ ΣΤΟ FACEBOOK